ஒரு பாவத்தை விடுவது ஆயிரம் ரக்அத்துக்கள் தஹஜ்ஜுத் தொழுவதை விட மேலானது.تَرْكُ مَعْصِيَةٍ وَاحِدَةٍ أَفْضَلُ مِنْ أَدَاءِ أَلْفِ رَكْعَةٍ مِنْ صَلَاةِ التَّهَجُّدِ Abandoning a single sin is better than performing a thousand rak‘ahs of Tahajjud.

இஸ்மாயில் ஹஜ்ரத் (அக்குரனை) (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"ஒரு பாவத்தை விடுவது ஆயிரம் ரக்அத்துக்கள் தஹஜ்ஜுத் தொழுவதை விட மேலானது"

இதற்கான விளக்கத்தை சற்று விரிவாகப் பார்ப்போம்.

قَالَ إِسْمَاعِيلُ حَضْرَةُ (أَكُورَنَة) رَحِمَهُ اللهُ

تَرْكُ مَعْصِيَةٍ وَاحِدَةٍ أَفْضَلُ مِنْ أَدَاءِ أَلْفِ رَكْعَةٍ مِنْ صَلَاةِ التَّهَجُّدِ

لِنَتَنَاوَلْ شَرْحَ هَذَا الْمَوْضُوعِ بِشَيْءٍ مِنَ التَّفْصِيلِ

Ismail Hazrath (Akurana) (RA) said:

"Abandoning a single sin is better than performing a thousand rak‘ahs of Tahajjud." 

Let us explore the explanation of this topic in a little more detail.

:ذُنُوبٌ تُحَوِّلُ الْحَسَنَاتِ الَّتِي كَالْجِبَالِ إِلَى هَبَاءٍ مَنْثُورٍ

عَنْ ثَوْبَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللهِ ﷺ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ ﷺ

لَأَعْلَمَنَّ أَقْوَامًا مِنْ أُمَّتِي يَأْتُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِحَسَنَاتٍ أَمْثَالِ جِبَالِ تِهَامَةَ بِيضًا، فَيَجْعَلُهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ هَبَاءً مَنْثُورًا

قَالَ ثَوْبَانُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، صِفْهُمْ لَنَا، جَلِّهِمْ لَنَا، أَنْ لَا نَكُونَ مِنْهُمْ وَنَحْنُ لَا نَعْلَمُ

قَالَ: أَمَا إِنَّهُمْ إِخْوَانُكُمْ، وَمِنْ جِلْدَتِكُمْ، وَيَأْخُذُونَ مِنَ اللَّيْلِ كَمَا تَأْخُذُونَ، وَلَكِنَّهُمْ أَقْوَامٌ إِذَا خَلَوْا بِمَحَارِمِ اللهِ انْتَهَكُوهَا

رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ (٤٢٤٥) وَالطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ (٤٦٣٢) وَالرُّويَانِيُّ

فِي مُسْنَدِهِ (٦٥١)

وَصَحَّحَهُ الْأَلْبَانِيُّ وَالْبُوصِيرِيُّ، وَحَسَّنَهُ الْوَادِعِيُّ، وَقَالَ الْمُنْذِرِيُّ وَالْهَيْتَمِيُّ الْمَكِّيُّ: رُوَاتُهُ ثِقَاتٌ

மலைகளைப் போன்ற நன்மைகளையும் சிதறடிக்கப்பட்ட தூசியாக்கிவிடும் பாவங்கள்

தவ்பான் (ரழி) அவர்கள் அறிவிப்பதாவது, அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

“எனது உம்மத்தில் சிலர் மறுமை நாளில் திஹாமா மலைகளைப் போன்ற வெண்மையான நன்மைகளுடன் வருவார்கள் என்பதை நான் நிச்சயமாக அறிவேன். ஆனால், மகத்துவமும் கண்ணியமும் மிக்க அல்லாஹ் அந்த நன்மைகளைச் சிதறடிக்கப்பட்ட தூசியாக ஆக்கிவிடுவான்.”

இதைக் கேட்ட தவ்பான் (ரழி) அவர்கள்:

“அல்லாஹ்வின் தூதரே! அவர்கள் யார் என்பதை எங்களுக்கு விவரித்துக் கூறுங்கள். அவர்களைப் பற்றித் தெளிவாக விளக்குங்கள். நாங்கள் அறியாமலேயே அவர்களில் ஒருவராக ஆகிவிடக்கூடாது” என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு நபி ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

“அவர்கள் உங்களுடைய சகோதரர்களே; உங்களுடைய இனத்தைச் சேர்ந்தவர்களே. நீங்கள் இரவில் (வணக்க வழிபாடுகளில்) ஈடுபடுவதைப் போன்றே அவர்களும் ஈடுபடுவார்கள். ஆனால், அவர்கள் தனிமையில் இருக்கும் போது அல்லாஹ் தடை செய்தவற்றை மீறக் கூடியவர்களாக இருப்பார்கள்."

நூற்கள்: இப்னு மாஜா, தபரானி, ருயானி.

இமாம் அல்-அல்பானி மற்றும் இமாம் அல்-பூஸீரி ஆகியோர் இந்த ஹதீஸை ஸஹீஹ் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளனர். அதேவேளை, இமாம் அல்-வாதிஈ அவர்கள் இதனை ஹஸன் எனத் தரப் படுத்தியுள்ளார்கள். மேலும், இமாம் அல்-முன்திரி மற்றும் இமாம் அல்-ஹைதமீ அல்-மக்கீ ஆகியோர் இதன் அறிவிப்பாளர்கள் நம்பகமானவர்கள் என்று குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

Sins That Turn Good Deeds Like Mountains into Scattered Dust

Thawban (RA) narrated: The Messenger of Allah ﷺ said:

“I certainly know people from my Ummah who will come on the Day of Resurrection with good deeds like the white mountains of Tihamah. Yet Allah, the Almighty and Majestic, will turn those deeds into scattered dust.”

Thawban (RA) asked:

“O Messenger of Allah! Describe them to us and explain their characteristics clearly, so that we do not unknowingly become among them.”

The Prophet ﷺ replied:

“Indeed, they are your brothers and belong to your own people. They perform acts of worship during the night just as you do. However, they are people who, when they are alone and away from others, violate the sacred limits set by Allah.”

Reported by Ibn Majah, Al-Tabarani, Al-Ruyani.

Imam al-Albani and Imam al-Busiri graded the hadith as Sahih, whereas Imam al-Wadi‘i graded it as Hasan. Imam al-Mundhiri and Imam al-Haytami al-Makki further stated that its narrators are trustworthy.

فترك المعاصي مع فعل القليل من النوافل، أفضل من الإكثار من النوافل؛ فإن ترك المعصية حتم واجب، بخلاف النوافل، فهي مستحبة

ஹராமான பாவங்களைத் தவிர்த்துக்கொண்டு, குறைவான நஃபிலான வணக்கங்களைச் செய்வதே, அதிகமான நஃபிலான வணக்கங்களைச் செய்வதைவிடச் சிறந்ததாகும்.

ஏனெனில், பாவங்களைத் தவிர்ப்பது கட்டாயக் கடமையாகும். ஆனால் நஃபிலான வணக்கங்களோ விரும்பத்தக்க (முஸ்தஹப்) செயல்களாகும்.

Abstaining from sins while performing a few voluntary acts of worship is better than performing an abundance of voluntary acts of worship, because abstaining from sins is an obligatory duty, whereas voluntary acts of worship are recommended.

قال الحافظ ابن رجب في جامع العلوم والحكم

قوله صلى الله عليه وسلم

إِذَا نَهَيْتُكُمْ عَنْ شَيْءٍ فَاجْتَنِبُوهُ، وَإِذَا أَمَرْتُكُمْ بِأَمْرٍ فَأْتُوا مِنْهُ مَا اسْتَطَعْتُمْ
[أخرجه البخاري (٧٢٨٨) ومسلم (١٣٣٧)]

قال بعض العلماء: هذا يؤخذ منه أن النهي أشدّ من الأمر؛ لأن النهي لم يرخّص في ارتكاب شيء منه، والأمر قيّد بحسب الاستطاعة، وروي هذا عن الإمام أحمد

ஹாபிழ் இப்னு ரஜப் (ரஹ்) அவர்கள் தனது ஜாமிஉல் உலூமி வல் ஹிகம் என்ற நூலில் கூறுகிறார்கள்:
நபி ﷺ அவர்கள் கூறிய,

"நான் உங்களுக்கு ஒரு விஷயத்தைத் தடை செய்தால், அதை முற்றிலும் தவிர்த்துக் கொள்ளுங்கள். ஒரு விஷயத்தைச் செய்யுமாறு உங்களுக்குக் கட்டளையிட்டால், உங்களால் இயன்ற அளவு அதைச் செய்யுங்கள்."

(நூற்கள்: ஸஹீஹுல் புகாரி, ஸஹீஹ் முஸ்லிம்)

என்ற ஹதீஸிலிருந்து சில அறிஞர்கள் பின்வரும் கருத்தைப் பெற்றுள்ளார்கள்:

"ஒரு விஷயத்தைத் தடை செய்வது, ஒரு விஷயத்தை ஏவுவதைவிடக் கடுமையானதாகும். ஏனெனில், தடுக்கப்பட்ட ஒரு காரியத்தைச் செய்வதற்கு எந்தவிதமான சலுகையும் வழங்கப்படவில்லை. ஆனால் ஏவப்பட்ட ஒரு காரியத்தைச் செய்வது இயலுமையின் அடிப்படையில் வரையறுக்கப்பட்டுள்ளது."

இந்தக் கருத்து இமாம் அஹ்மத் (ரஹ்) அவர்களிடமிருந்தும் அறிவிக்கப் பட்டுள்ளது.

Al-Hafiz Ibn Rajab (RA) said in Jāmiʿ al-ʿUlūm wa al-Ḥikam:

Regarding the saying of the Prophet ﷺ:

“When I forbid you from something, then avoid it; and when I command you to do something, then do as much of it as you are able.”

(Reported by al-Bukhari and Muslim)

Some scholars said:
“This indicates that prohibitions are more serious than commands, because no concession was given to commit any part of what has been prohibited, whereas commands were restricted according to one's ability."

This was also narrated from Imam Ahmad (RA).

ويشبه هذا قول بعضهم

أعمال البِرّ يعملها البَرّ، والفاجر، وأما المعاصي، فلا يتركها إلا صدّيق

இதைப் போன்றே சில அறிஞர்கள் கூறியுள்ளார்கள்:
நல்லறங்களை நல்லவர்களும் செய்யலாம்; பாவிகளும் செய்யலாம். ஆனால் பாவங்களை விட்டுவிடுவது உண்மையான இறையச்சமுடையவர்களால் மட்டுமே சாத்தியமாகும்.

This resembles the saying of some scholars:

“Acts of righteousness are performed by both the righteous and the wicked; but as for sins, none abstains from them except a ṣiddīq (a person of exceptional truthfulness and sincerity).”

وروي عن أبي هريرة، عن النبي صلى الله عليه وسلم قال له: اتَّقِ الْمَحَارِمَ تَكُنْ أَعْبَدَ النَّاسِ

[أخرجه الترمذي (٢٣٠٥) وأحمد (٨٠٩٥) وابن ماجه (٤٢١٧)؛ حسنه الحافظ ابن حجر العسقلاني والألباني والأرنؤوط وصححه أحمد شاكر]

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் வழியாக நபி ﷺ அவர்கள் கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது:

"ஹராமானவற்றைத் தவிர்த்துக்கொள்; அப்போது மக்களில் மிகச் சிறந்த வணக்கசாலியாக நீ இருப்பாய்."

[நூற்கள்: திர்மிதி, அஹ்மத், இப்னு மாஜா; ஹாஃபிழ் இப்னு ஹஜர் அல்-அஸ்கலானி, அல்-அல்பானி மற்றும் அல்-அர்னாஊத் ஆகியோர் இதனை ஹஸன் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளனர். இமாம் அஹ்மத் ஷாகிர் அவர்கள் இதனை ஸஹீஹ் எனத் தரப்படுத்தியுள்ளார்.]

It was narrated from Abu Hurayrah (RA), that the Prophet ﷺ said to him:

“Avoid the forbidden things, and you will be the most devoted of people in worship.”

[Reported by al-Tirmidhi, Ahmad, and Ibn Majah; It was graded Hasan by al-Hafiz Ibn Hajar al-Asqalani, al-Albani, and al-Arna'ut, and graded Sahih by Ahmad Shakir.]

وقالت عائشة رضي الله عنها
مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَسْبِقَ الدَّائِبَ الْمُجْتَهِدَ، فَلْيَكُفَّ عَنِ الذُّنُوبِ [فَإِنَّكُمْ لَنْ تَلْقَوُا اللَّهَ بِشَيْءٍ خَيْرٍ لَكُمْ مِنْ قِلَّةِ الذُّنُوبِ]
[رواه ابن المبارك في الزهد]

وروي عنها مرفوعًا [: مَنْ سَرَّهُ أَنْ يَسْبِقَ الدَّائِبَ الْمُجْتَهِدَ، فَلْيَكُفَّ عَنِ الذُّنُوبِ]
[أخرجه ابن أبي الدنيا وأبو يعلى والخرائطي وضعفه الألباني]

ஆயிஷா (ரழி) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"தொடர்ந்து முயற்சி செய்து வணக்கங்களில் ஈடுபடுபவரை முந்திச் செல்ல விரும்புபவர், பாவங்களை விட்டும் தன்னைத் தடுத்துக் கொள்ளட்டும். [ஏனெனில், பாவங்கள் குறைவாக இருப்பதை விட அல்லாஹ்வை சந்திப்பதற்கு உமக்குச் சிறந்ததாக வேறு எதுவும் இருக்க முடியாது.]"

[நூல்: இப்னுல் முபாரக் அவர்களின் அஸ்-ஸுஹ்த்]

இது ஆயிஷா (ரழி) அவர்களிடமிருந்து நபி ﷺ அவர்களுக்குத் தொடர்பு படுத்தியும் அறிவிக்கப் பட்டுள்ளது.
[நூற்கள்: இப்னு அபித் துன்யா, அபூ யஃலா மற்றும் அல்-கராயிதீ]

Aishah (RA) said:
“Whoever wishes to surpass the one who constantly strives hard in worship, let him refrain from sins. [For you will never meet Allah with anything better for you than having few sins.]”
[Reported by Ibn al-Mubarak in Al-Zuhd]

It was also narrated from her as a narration attributed to the Prophet ﷺ.
[Reported by Ibn Abi al-Dunya, Abu Ya‘la, and al-Khara’iti]

وقال الحسن

مَا عَبَدَ الْعَابِدُونَ بِشَيْءٍ أَفْضَلَ مِنْ تَرْكِ مَا نَهَاهُمُ اللَّهُ عَنْهُ

ஹஸன் அல் பஸரி (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் தடுத்தவற்றை விட்டுவிடுவதைவிடச் சிறந்த வேறெந்தச் செயலின் மூலமும் வணக்கசாலிகள் அல்லாஹ்வை வணங்கிவிட முடியாது. (அதாவது, பாவங்களை விடுவதே வணக்கங்களிலேயே மிகச் சிறந்ததாகும்)."

Al-Hasan Al Basari (RA) said:
“The worshippers have not worshipped Allah with anything better than abandoning what Allah has forbidden them from.”

والظاهر أن ما ورد من تفضيل ترك المحرمات على فعل الطاعات، إنما أريد به على نوافل الطاعات، وإلا فجنس الأعمال الواجبات أفضل من جنس ترك المحرمات؛ لأن الأعمال مقصودة لذاتها، والمحارم المطلوب عدمها؛ ولذلك لا تحتاج إلى نية، بخلاف الأعمال

ஹராமானவற்றை விட்டுவிடுவது, வணக்கங்களைச் செய்வதைவிடச் சிறந்தது என்று வந்துள்ள கருத்துக்கள், உபரியான வணக்கங்களைப் பொறுத்தவரையில்தான் கூறப்பட்டுள்ளன என்பது வெளிப்படையான கருத்தாகும்.

ஏனெனில், கடமையான செயல்களின் வகை, ஹராமானவற்றை விட்டுவிடுவதைவிடச் சிறந்ததாகும். காரணம், கடமையான செயல்கள் அவற்றைச் செய்வதற்காகவே நோக்கமாகக் கொள்ளப்பட்டுள்ளன. ஆனால் ஹராமான செயல்கள் செய்யப்படாமல் இருப்பதே நோக்கமாகும்.

அதனால்தான், பாவங்களைத் தவிர்ப்பதற்கு தனியான நிய்யத் அவசியமில்லை. ஆனால் வணக்கங்களைச் செய்வதற்கு நிய்யத் அவசியமாகும்.

Apparently, what has been reported regarding the superiority of abandoning prohibited acts over performing acts of obedience is intended to refer only to voluntary acts of obedience.

Otherwise, the category of obligatory deeds is superior to the category of abstaining from prohibited acts, because deeds are intended in themselves, whereas prohibited acts are things whose absence is sought. Therefore, abstaining from them does not require an intention, unlike performing deeds.

ويشهد لذلك قول ابن عمر رضي الله عنهما

لَرَدُّ دَانِقٍ حَرَامٍ، أَفْضَلُ مِنْ مِائَةِ أَلْفٍ تُنْفَقُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ

இதற்கு ஆதாரமாக அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழி) அவர்கள் கூறிய பின்வரும் கூற்று சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது:

"ஹராமான ஒரு (தானிக்) சிறிய நாணயத்தைத் திருப்பிக் கொடுப்பது, அல்லாஹ்வின் பாதையில் ஒரு இலட்சம் பணத்தைச் செலவிடுவதை விடச் சிறந்ததாகும்."

This is supported by the statement of Ibn Umar (RA):
“Returning a single dāniq (a small unit of money) that is unlawful is better than giving one hundred thousand (units of money) in charity in the cause of Allah.”

وعن بعض السلف قال

تَرْكُ دَانِقٍ مِمَّا يَكْرَهُهُ اللَّهُ، أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنْ خَمْسِمِائَةِ حَجَّةٍ

சில முன்சென்ற நல்லோர்களிடமிருந்து அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது:

"அல்லாஹ் வெறுக்கின்ற (ஹராமான) ஒரு (தானிக்) சிறிய நாணயத் தொகையைத் துறப்பது, ஐந்நூறு ஹஜ்ஜுகளை நிறைவேற்றுவதை விட அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமானதாகும்."

And it was narrated from some of the Salaf (early righteous predecessors) that they said:

“Abandoning even a single dāniq (a small unit of money) of something that Allah dislikes is more beloved to Allah than performing five hundred Hajj pilgrimages.”

وقال ميمون بن مهران

ذِكْرُ اللَّهِ بِاللِّسَانِ حَسَنٌ، وَأَفْضَلُ مِنْهُ أَنْ يَذْكُرَ الْعَبْدُ اللَّهَ عِنْدَ الْمَعْصِيَةِ؛ فَيُمْسِكَ عَنْهَا

மைமூன் இப்னு மிஹ்ரான் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"நாவினால் அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்வது நல்ல செயலாகும். ஆனால், ஒரு அடியான் பாவத்தில் ஈடுபடக்கூடிய சந்தர்ப்பத்தில் அல்லாஹ்வை நினைவுகூர்ந்து, அந்தப் பாவத்தைச் செய்யாமல் தன்னைத் தடுத்துக்கொள்வது அதைவிடச் சிறந்ததாகும்."

Maymūn ibn Mihrān (RA) said:
“Remembering Allah with the tongue is good, but better than that is for a servant to remember Allah when faced with an opportunity to commit a sin, and therefore refrain from committing it.”

وقال عمر بن عبد العزيز

ليست التقوى قيام الليل، وصيام النهار، والتخليط فيما بين ذلك! ولكن التقوى أداء ما افترض الله، وترك ما حرّم الله، فإن كان مع ذلك عمل؛ فهو خير إلى خير

لَيْسَتِ التَّقْوَى قِيَامَ اللَّيْلِ، وَصِيَامَ النَّهَارِ، وَالتَّخْلِيطُ فِيمَا بَيْنَ ذَلِكَ! وَلَكِنَّ التَّقْوَى أَدَاءُ مَا افْتَرَضَ اللَّهُ، وَتَرْكُ مَا حَرَّمَ اللَّهُ، فَإِنْ كَانَ مَعَ ذَلِكَ عَمَلٌ؛ فَهُوَ خَيْرٌ إِلَى خَيْرٍ

உமர் இப்னு அப்துல் அஜீஸ் (ரஹ்) அவர்கள் கூறினார்கள்:

"இரவில் நின்று வணங்குவதும், பகலில் நோன்பு நோற்பதும், அவற்றுக்கு இடையில் பல்வேறு செயல்களில் ஈடுபடுவதும் மட்டுமே இறையச்சம் (தக்வா) அல்ல.

மாறாக, அல்லாஹ் கடமையாக்கியவற்றை நிறைவேற்றுவதும், அவன் ஹராமாக்கியவற்றை விட்டு விடுவதுமே இறையச்சமாகும்.

இதனுடன் வேறு நல்லறங்களையும் ஒருவர் செய்தால், அது நன்மைக்கு மேல் நன்மையாகும்."

Umar ibn Abd al-Aziz (RA) said:

“Piety (Taqwa) is not merely standing in prayer during the night, fasting during the day, and engaging in a mixture of deeds in between. Rather, Taqwa is fulfilling what Allah has made obligatory and abandoning what He has forbidden. If, in addition to that, one performs further good deeds, then that is goodness upon goodness.”

وحاصل كلامهم يدلّ على أن اجتناب المحرّمات ـ وإن قلّت ـ فهي أفضل من الإكثار من نوافل الطاعات؛ فإن ذلك فرض، وهذا نفل. اهـ

مصدر الكتاب: الحافظ ابن رجب في جامع العلوم والحكم

 اُنْظُرْ

https://www.islamweb.net/amp/ar/fatwa/463669/

மேற்கண்ட அறிஞர்களின் கூற்றுக்களின் சாராம்சம் என்னவென்றால்:

ஹராமான செயல்கள் சிறியவையாக இருந்தாலும் அவற்றைத் தவிர்ப்பது, அதிகமான உபரியான வணக்கங்களைச் செய்வதைவிடச் சிறந்ததாகும். ஏனெனில், பாவங்களைத் தவிர்ப்பது கடமையாகும்; உபரியான வணக்கங்களோ விரும்பத்தக்கவையாகும். (இத்துடன் இமாம் இப்னு ரஜப் (ரஹ்) அவர்களின் மேற்கோள் முடிகிறது.)

நூல் ஆதாரம்:
இமாம் இப்னு ரஜப் (ரஹ்) அவர்களின் ஜாமிஉல் உலூமி வல் ஹிகம்.
பார்க்கவும்:
https://www.islamweb.net/amp/ar/fatwa/463669/

The summary of their statements
indicates that avoiding prohibited acts, even if they are few, is better than performing an abundance of voluntary acts of worship, because the former is obligatory, whereas the latter is voluntary. (This concludes the quotation from Imam Ibn Rajab (RA).)

Book source: Al-Hafiz Ibn Rajab, Jāmiʿ al-ʿUlūm wa al-Ḥikam.
Refer to:
https://www.islamweb.net/amp/ar/fatwa/463669/

https://youtu.be/utTK61z0Xr4?si=6E1f-SZCnkCkbdsm (37:27)

வாழ்வாதாரம் விசாலமாக்கப்பட்டு, ஆயுட்காலம் நீட்டிக்கப்பட வேண்டுமா?هَلْ تُرِيدُونَ أَنْ يُوَسَّعَ لَكُمْ فِي رِزْقِكُمْ، وَأَنْ يُمَدَّ فِي أَعْمَارِكُمْ؟ Do you wish for your provision to be increased and your lifespan to be extended?

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யாருடைய வாழ்வாதாரம் விசாலமாக்கப்பட வேண்டும் என்றும், அவருடைய ஆயுட்காலம் நீட்டிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறாரோ, அவர் தனது உறவுமுறைகளைப் பேணிக்கொள்ளட்டும்."

நூற்கள்: ஸஹீஹுல் புகாரி – 5986, ஸஹீஹ் முஸ்லிம் – 2557.

عَنْ أنس بن مالك رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ

مَن أحَبَّ أنْ يُبْسَطَ له في رِزْقِهِ، ويُنْسَأَ له في أثَرِهِ، فَلْيَصِلْ رَحِمَهُ

أخرجه البخاري (٥٩٨٦) ومسلم (٢٥٥٧)

Abu Hurayrah (RA) reported: The Messenger of Allah (SAW) said:

"Whoever wishes to have his provision expanded and his lifespan extended, let him maintain his ties of kinship."

Hadith reference: Sahih al-Bukhari 5986; Sahih Muslim 2557.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் படைப்பினங்களைப் படைத்தான். அவற்றைப் படைத்து முடித்தபோது, உறவுமுறை (ரஹிம்) எழுந்து, அளவற்ற அருளாளனாகிய அல்லாஹ்வின் இடுப்பைப் பற்றிக்கொண்டது.
அப்போது அல்லாஹ் அதனிடம், "நிறுத்து!" என்று கூறினான்.
அதற்கு அது, "உறவுகளைத் துண்டிப்பதிலிருந்து உன்னிடம் பாதுகாப்புக் கோருபவனின் நிலை இதுவாகும்" என்று கூறியது.
அதற்கு அல்லாஹ், 'உன்னை எவன் சேர்த்து நடக்கிறானோ அவனை நானும் சேர்த்துக்கொள்வேன் என்பதும், உன்னை எவன் துண்டிக்கிறானோ அவனை நானும் துண்டித்துவிடுவேன் என்பதும் உனக்குத் திருப்தி அளிக்கவில்லையா?' என்று கேட்டான்.
அதற்கு அது, 'ஆம், என் இறைவா!' என்றது.
அதற்கு அல்லாஹ், 'அவ்வாறாயின் அது உனக்கே உரியது' என்று கூறினான்."

அறிவிப்பாளர் அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் விரும்பினால் (அல்குர்ஆனின் பின்வரும் வசனத்தை) ஓதிக்கொள்ளுங்கள்:

(அதிகாரத்திற்கு) வந்துவிட்டால், பூமியில் குழப்பம் விளைவிப்பதற்கும், உங்கள் இரத்த உறவுகளைத் துண்டிப்பதற்கும் முற்படுவீர்களா? [முஹம்மத்: 22]."

மற்றொரு அறிவிப்பில், நபி ﷺ அவர்களே, "நீங்கள் விரும்பினால் இந்த வசனத்தை ஓதிக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறியதாக வந்துள்ளது.

நூற்கள்: ஸஹீஹுல் புகாரி – 4830, ஸஹீஹ் முஸ்லிம் – 2554.

இந்த ஹதீஸின் முக்கிய படிப்பினை
உறவுகளைப் பேணுவது என்பது வெறும் சமூகப் பழக்கமல்ல; அது அல்லாஹ்வின் அருளையும் பாதுகாப்பையும் பெற்றுத்தரும் ஒரு முக்கியமான வணக்கமாகும்.

உறவுகளைப் பேணுபவருடன் அல்லாஹ் தனது அருளையும் உதவியையும் வழங்குவதாக வாக்களித்துள்ளான்.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ

خَلَقَ اللَّهُ الخَلْقَ، فَلَمّا فَرَغَ منه قامَتِ الرَّحِمُ، فأخَذَتْ بحَقْوِ الرَّحْمَنِ، فقالَ له: مَهْ، قالَتْ: هذا مَقامُ العائِذِ بكَ مِنَ القَطِيعَةِ، قالَ: ألا تَرْضَيْنَ أنْ أصِلَ مَن وصَلَكِ، وأَقْطَعَ مَن قَطَعَكِ، قالَتْ: بَلى يا رَبِّ، قالَ: فَذاكِ." قالَ أبو هُرَيْرَةَ: اقْرَؤُوا إنْ شِئْتُمْ: ﴿فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ﴾ [محمد: ٢٢]. [وفي رواية]: قالَ رَسولُ اللَّهِ ﷺ: واقْرَؤُوا إنْ شِئْتُمْ: (فَهَلْ عَسَيْتُمْ)

أخرجه البخاري (٤٨٣٠) ومسلم (٢٥٥٤)

Abu Hurayrah (may Allah be pleased with him) reported: The Messenger of Allah ﷺ said:

"Allah created the creation. When He had finished creating them, the womb (i.e., the ties of kinship) stood up and took hold of the waist of the Most Merciful.
He said to it, "Stop!"
It said, "This is the position of one seeking refuge in You from the cutting off of family ties."
He said, "Are you not satisfied that I should maintain ties with whoever maintains you, and cut off ties with whoever cuts off ties with you?'

It said, "Yes indeed, my Lord."
He said, "Then that is for you."

Abu Hurayrah (رضي الله عنه) then said:
"If you wish, recite this verse:
 (فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُم)
"Would you then, if you were given authority, spread corruption on earth and sever your ties of kinship?"

In another narration: The Messenger of Allah ﷺ himself said, "And recite, if you wish: 'Would you then...?'"

Narrator: Abu Hurayrah (RA)
Sahih al-Bukhari: 4830, Sahih Muslim: 2554

உறவுமுறையைப் பேணுவதன் முக்கியத்துவம். أهمية صِلَةِ الرَّحِمِ The Importance of Maintaining Family Ties.

அபூ ஹுரைரா (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"அல்லாஹ் படைப்பினங்களைப் படைத்தான். அவற்றைப் படைத்து முடித்தபோது, உறவுமுறை (ரஹிம்) எழுந்து, அளவற்ற அருளாளனாகிய அல்லாஹ்வின் இடுப்பைப் பற்றிக்கொண்டது.

அப்போது அல்லாஹ் அதனிடம், "நிறுத்து!" என்று கூறினான்.
அதற்கு அது, "உறவுகளைத் துண்டிப்பதிலிருந்து உன்னிடம் பாதுகாப்புக் கோருபவனின் நிலை இதுவாகும்" என்று கூறியது.
அதற்கு அல்லாஹ், 'உன்னை எவன் சேர்த்து நடக்கிறானோ அவனை நானும் சேர்த்துக்கொள்வேன் என்பதும், உன்னை எவன் துண்டிக்கிறானோ அவனை நானும் துண்டித்துவிடுவேன் என்பதும் உனக்குத் திருப்தி அளிக்கவில்லையா?' என்று கேட்டான்.
அதற்கு அது, 'ஆம், என் இறைவா!' என்றது.
அதற்கு அல்லாஹ், 'அவ்வாறாயின் அது உனக்கே உரியது' என்று கூறினான்."

அறிவிப்பாளர் அபூ ஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் கூறினார்கள்: "நீங்கள் விரும்பினால் (அல்குர்ஆனின் பின்வரும் வசனத்தை) ஓதிக்கொள்ளுங்கள்:

(அதிகாரத்திற்கு) வந்துவிட்டால், பூமியில் குழப்பம் விளைவிப்பதற்கும், உங்கள் இரத்த உறவுகளைத் துண்டிப்பதற்கும் முற்படுவீர்களா? [முஹம்மத்: 22]."

மற்றொரு அறிவிப்பில், நபி ﷺ அவர்களே, "நீங்கள் விரும்பினால் இந்த வசனத்தை ஓதிக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறியதாக வந்துள்ளது.

நூற்கள்: ஸஹீஹுல் புகாரி – 4830, ஸஹீஹ் முஸ்லிம் – 2554.

இந்த ஹதீஸின் முக்கிய படிப்பினை
உறவுகளைப் பேணுவது என்பது வெறும் சமூகப் பழக்கமல்ல; அது அல்லாஹ்வின் அருளையும் பாதுகாப்பையும் பெற்றுத்தரும் ஒரு முக்கியமான வணக்கமாகும்.

உறவுகளைப் பேணுபவருடன் அல்லாஹ் தனது அருளையும் உதவியையும் வழங்குவதாக வாக்களித்துள்ளான்.

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ

خَلَقَ اللَّهُ الخَلْقَ، فَلَمّا فَرَغَ منه قامَتِ الرَّحِمُ، فأخَذَتْ بحَقْوِ الرَّحْمَنِ، فقالَ له: مَهْ، قالَتْ: هذا مَقامُ العائِذِ بكَ مِنَ القَطِيعَةِ، قالَ: ألا تَرْضَيْنَ أنْ أصِلَ مَن وصَلَكِ، وأَقْطَعَ مَن قَطَعَكِ، قالَتْ: بَلى يا رَبِّ، قالَ: فَذاكِ." قالَ أبو هُرَيْرَةَ: اقْرَؤُوا إنْ شِئْتُمْ: ﴿فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ﴾ [محمد: ٢٢]. [وفي رواية]: قالَ رَسولُ اللَّهِ ﷺ: واقْرَؤُوا إنْ شِئْتُمْ: (فَهَلْ عَسَيْتُمْ....)

أخرجه البخاري (٤٨٣٠) ومسلم (٢٥٥٤)

Abu Hurayrah (may Allah be pleased with him) reported: The Messenger of Allah ﷺ said:

"Allah created the creation. When He had finished creating them, the womb (i.e., the ties of kinship) stood up and took hold of the waist of the Most Merciful.
He said to it, "Stop!"
It said, "This is the position of one seeking refuge in You from the cutting off of family ties."
He said, "Are you not satisfied that I should maintain ties with whoever maintains you, and cut off ties with whoever cuts off ties with you?'

It said, "Yes indeed, my Lord."
He said, "Then that is for you."

Abu Hurayrah (رضي الله عنه) then said:
"If you wish, recite this verse:
(فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَكُمْ)
"Would you then, if you were given authority, spread corruption on earth and sever your ties of kinship?"

In another narration: The Messenger of Allah ﷺ himself said, "And recite, if you wish: 'Would you then...?'"

Narrator: Abu Hurayrah (RA)
Sahih al-Bukhari: 4830, Sahih Muslim: 2554

அனஸ் (ரழி) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்: அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்கள் கூறினார்கள்:

"யாருடைய வாழ்வாதாரம் விசாலமாக்கப்பட வேண்டும் என்றும், அவருடைய ஆயுட்காலம் நீட்டிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் விரும்புகிறாரோ, அவர் தனது உறவுமுறைகளைப் பேணிக்கொள்ளட்டும்."

நூற்கள்: ஸஹீஹுல் புகாரி – 5986, ஸஹீஹ் முஸ்லிம் – 2557.

عَنْ أنس بن مالك رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ

مَن أحَبَّ أنْ يُبْسَطَ له في رِزْقِهِ، ويُنْسَأَ له في أثَرِهِ، فَلْيَصِلْ رَحِمَهُ

أخرجه البخاري (٥٩٨٦) ومسلم (٢٥٥٧)

Abu Hurayrah (RA) reported: The Messenger of Allah (SAW) said:

"Whoever wishes to have his provision expanded and his lifespan extended, let him maintain his ties of kinship."

Hadith reference: Sahih al-Bukhari 5986; Sahih Muslim 2557.

Combining the intentions for multiple prayers பல தொழுகைகளுக்கான நிய்யத்தை ஒன்றாக இணைத்தல்

when it comes to combining the intention for more than one prayer in the act of a single prayer…this is done with supererogatory prayers that are not tied to specific times of day or specific events, known as “an-nafl al-mutlaq”…

as listed in Bushra al-Karim, with the sharh of al-Muqaddamah al-Hadramiyyah, Shaykh Bafadl includes in these type of supererogatory prayers the 2 rak’ah prayers for:
▪︎ greeting the masjid,
▪︎ sunnah prayer after making wudu’,
▪︎ al-istikhara,
▪︎ sunnah prayer of tawaf,
▪︎ sunnah prayer before travelling,
▪︎ salat al-Haaja,
▪︎ the sunnah prayer of praying in a place where no one has ever worshipped Allah before, and
▪︎ other sunnah prayers like this that are not tied to specific times of day or events…instead they can occur at almost any time and are generally associated with some act (such as wudu or entering the masjid, etc.)

this means that the intention (niyyah) for any of these prayers can be subsumed under the intention (niyyah) of another prayer, whether fard or sunnah.

However, fard prayers and sunnah prayers that are tied to specific times or events (such as the rawatib before and after fard prayers, salat ad-Duhaa, Eid prayer, etc.) cannot be subsumed under the intention of another prayer.

for example, if you are entering the masjid during the mid- morning before Zuhr, you can intend to pray salat ad-Duhaa and include the intention to pray tahiyyat al-masjid (greeting the masjid) “under” your intention to pray Duhaa. However, you cannot include your Duhaa prayer under a late Fajr prayer that you are making up.

Typically, i remember the students in my madrasah in Hadramawt used to try to maximize the reward and include as many prayers as they could under one intention whenever the opportunity presented itself… so they would always enter the masjid to pray:

▪︎ Duhaa,
▪︎ tahiyyat al-masjid,
▪︎ sunnah of wudu,
▪︎ istikhara,
▪︎ and tawba, all at the same time.

[Shafi‘i Fiqh]

Answer provided by: Ustadh Omar Mahmood

பல தொழுகைகளுக்கான நிய்யத்தை ஒன்றாக இணைத்தல்

ஒரே தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது, ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட தொழுகைகளுக்கான நிய்யத்தை இணைப்பதைப் பொறுத்தவரை, பகல் அல்லது இரவின் குறிப்பிட்ட நேரத்துடனோ, குறிப்பிட்ட நிகழ்வுடனோ தொடர்புபடுத்தப்படாத உபரியான தொழுகைகளில் (நஃபில்) இவ்வாறு செய்வது சாத்தியமாகும். இவை «அந் நப்லுல் முத்லக்» (النفل المطلق) என அழைக்கப்படுகின்றன.

புஷ்ரல் கரீம் (بشرى الكريم) என்ற நூலில், அல்-முகத்திமத்துல் ஹள்ரமிய்யா (المقدمة الحضرمية) நூலுக்கான விளக்கத்தில், ஷெய்க் பபழ்ல் (Shaykh Bafadl) இவ்வகைத் தொழுகைகளில் பின்வருவனவற்றைக் குறிப்பிடுகிறார்:

• தஹிய்யத்துல் மஸ்ஜித்: மஸ்ஜிதுக்குள் நுழைந்ததும் தொழும் இரண்டு ரக்அத்துகள்.
• வுழூவுக்குப் பிந்தைய சுன்னத்: வுழூ செய்த பிறகு தொழும் இரண்டு ரக்அத்துகள்.
• ஸலாத்துல் இஸ்திகாரா: ஒரு காரியத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்காக அல்லாஹ்விடம் நல்வழிகாட்டலைக் கோரித் தொழும் தொழுகை.
• தவாஃபுக்குப் பிந்தைய சுன்னத்: கஃபாவைச் சுற்றி தவாஃப் செய்த பிறகு தொழும் இரண்டு ரக்அத்துகள்.
• பயணத்திற்கு முன் தொழும் சுன்னத் தொழுகை.
• ஸலாத்துல் ஹாஜா: ஒரு தேவையை நிறைவேற்றித் தருமாறு அல்லாஹ்விடம் வேண்டித் தொழும் தொழுகை.
• இதற்கு முன்பு யாரும் அல்லாஹ்வை வணங்கித் தொழாத ஓர் இடத்தில் தொழும் சுன்னத் தொழுகை.
• இவற்றைப் போன்ற, குறிப்பிட்ட நேரத்துடனோ நிகழ்வுடனோ கட்டுப்படுத்தப்படாத பிற உபரித் தொழுகைகளும் இதில் அடங்கும்.

இத்தகைய தொழுகைகள் பொதுவாக எந்த நேரத்திலும் தொழப்படலாம். அவை வுழூ செய்தல், மஸ்ஜிதுக்குள் நுழைதல் போன்ற சில செயல்களுடன் தொடர்புடையவையாக இருக்கும்.

ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட நிய்யத்துகளை எவ்வாறு இணைக்கலாம்?

மேற்கூறிய தொழுகைகளில் ஏதேனும் ஒன்றுக்கான நிய்யத்தை, மற்றொரு தொழுகைக்கான நிய்யத்தின் கீழ் இணைத்துக் கொள்ளலாம். அது ஃபர்ளு தொழுகையாக இருந்தாலும் சரி, சுன்னத் தொழுகையாக இருந்தாலும் சரி.

ஆனால், ஃபர்ளு தொழுகைகளையும் குறிப்பிட்ட நேரம் அல்லது நிகழ்வுடன் தொடர்புடைய சுன்னத் தொழுகைகளையும் மற்றொரு தொழுகையின் நிய்யத்தின் கீழ் இணைக்க முடியாது.

உதாரணமாக:
நீங்கள் ளுஹர் நேரத்திற்கு முன்பாக, முற்பகலில் மஸ்ஜிதுக்குள் நுழைகிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அப்போது நீங்கள் ளுஹாவுடைய இரண்டு ரக்அத்துகளைத் தொழுவதற்கான நிய்யத்தைச் செய்யும்போது, அதனுடன் தஹிய்யத்துல் மஸ்ஜிதுக்கான நிய்யத்தையும் இணைத்துக் கொள்ளலாம்.

ஆனால், விடுபட்ட ஃபஜ்ர் தொழுகையைப் பின்னர் களாவாகத் தொழும்போது, அதனுடன் ளுஹா தொழுகைக்கான நிய்யத்தையும் இணைக்க முடியாது.

ஹள்ரமவ்தில் உள்ள எனது மத்ரஸாவில், மாணவர்கள் வாய்ப்பு கிடைக்கும்போதெல்லாம் ஒரே தொழுகையில் பல நிய்யத்துகளை இணைத்து அதிக நன்மைகளைப் பெற முயற்சிப்பார்கள் என்பது எனக்கு நினைவிருக்கிறது.

அவர்கள் மஸ்ஜிதுக்குள் நுழையும்போது ஒரே நேரத்தில் பின்வரும் தொழுகைகளுக்கான நிய்யத்துகளை இணைத்துத் தொழுவார்கள்:
• ளுஹா தொழுகை
• தஹிய்யத்துல் மஸ்ஜித்
• வுழூவுக்குப் பிந்தைய சுன்னத் தொழுகை
• இஸ்திகாரா தொழுகை
• தவ்பா தொழுகை
அல்லாஹ்வே மிக அறிந்தவன்.

[ஷாஃபிஈ மத்ஹப்]
பதில் வழங்கியவர்: உஸ்தாத் உமர் மஹ்மூத்

Reference:
https://islamqa.org/shafii/qibla-shafii/34253/combining-intentions/

Also see:

Isthikhara prayer இஸ்திகாரா தொழுகை صلاة الاستخارة

https://aamaasir.blogspot.com/2026/10/isthikhara-prayer.html?m=1

Isthikhara prayer இஸ்திகாரா தொழுகை صلاة الاستخارة

The description of Salat al-Istikharah (istikharah prayer) was reported by Jabir ibn ‘Abd-Allah al-Salami (may Allah be pleased with him) who said:

The Messenger of Allah (peace and blessings of Allah be upon him) used to teach his Companions to make istikharah in all things, just as he used to teach them surahs from the Quran. He said: If any one of you is concerned about a decision he has to make, then let him pray two rak’ahs of non-obligatory prayer, then say: Allahumma inni astakheeruka bi ‘ilmika wa astaqdiruka bi qudratika wa asaluka min fadlika, fa innaka taqdiru wa la aqdir, wa ta’lamu wa la a’lam, wa anta ‘allam al-ghuyoob. Allahumma fa in kunta ta'lamu hadhal-amra (then the matter should be mentioned by name) khayran li fi ‘ajil amri wa ajilihi (or: fi deeni wa ma’ashi wa ‘aqibati amri) faqdurhu li wa yassirhu li thumma barik li fihi. Allahumma wa in kunta ta'lamu annahu sharrun li fi deeni wa ma’ashi wa ‘aqibati amri (or: fi ‘ajili amri wa ajilihi) fasrifni ‘anhu [wasrifhu ‘anni] waqdur li al-khayr haythu kana thumma raddini bihi

(O Allah, I seek Your guidance [in making a choice] by virtue of Your knowledge, and I seek ability by virtue of Your power, and I ask You of Your great bounty. You have power, I have none. And You know, I know not. You are the Knower of hidden things. O Allah, if in Your knowledge, this matter (then it should be mentioned by name) is good for me both in this world and in the Hereafter (or: in my religion, my livelihood and my affairs ), then ordain it for me, make it easy for me, and bless it for me. And if in Your knowledge it is bad for me and for my religion, my livelihood and my affairs (or: for me both in this world and the next), then turn me away from it, [and turn it away from me], and ordain for me the good wherever it may be and make me pleased with it.

(Reported by al-Bukhari, 6841; similar reports are also recorded by al-Tirmidhi, al-Nasai, Abu Dawood, Ibn Majah and Ahmad)

Ibn Hajr (may Allah have mercy on him) said, commenting on this hadith:
Let him pray two rak’ahs of non-obligatory prayer. This is mentioned to make it clear that it does not mean Fajr prayer, for example. Al-Nawawi said in al-Adhkar: He can pray istikarah after two rak’ahs of regular sunnah prayer done at zhuhr for example, or after two rak’ahs of any nafl prayers whether they are regularly performed or not It seems to be the case that if he made the intention to pray istikharah at the same time as intending to pray that particular prayer, this is fine, but not if he did not have this intention.

ஸலாத்துல் இஸ்திகாரா (தேர்வு செய்வதற்கான வழிகாட்டலை வேண்டித் தொழும் தொழுகை) எவ்வாறு தொழுவது?

ஜாபிர் இப்னு அப்தில்லாஹ் அல்-ஸலமீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அறிவிக்கிறார்கள்:

அல்லாஹ்வின் தூதர் ﷺ அவர்கள், குர்ஆனிலுள்ள அத்தியாயங்களை எங்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்ததைப் போலவே, எல்லாக் காரியங்களிலும் இஸ்திகாரா செய்வதையும் தமது தோழர்களுக்குக் கற்றுக் கொடுத்து வந்தார்கள்.

அவர்கள் கூறினார்கள்:
“உங்களில் ஒருவர் ஏதேனும் ஒரு காரியத்தைச் செய்ய முடிவெடுப்பதில் குழப்பமடைந்தால், அவர் பர்ளு அல்லாத இரண்டு ரக்அத்துகளைத் தொழட்டும். பின்னர் பின்வரும் துஆவை ஓதட்டும்.”

இஸ்திகாரா துஆ
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ، وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ الْعَظِيمِ، فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلَا أَقْدِرُ، وَتَعْلَمُ وَلَا أَعْلَمُ، وَأَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ.
اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ خَيْرٌ لِي فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ (أَوْ فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي)، فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي، ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ.
وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي (أَوْ فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ)، فَاصْرِفْنِي عَنْهُ، وَاصْرِفْهُ عَنِّي، وَاقْدُرْ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ، ثُمَّ أَرْضِنِي بِهِ

தமிழ்ப் பொருள்
“யா அல்லாஹ்! உனது அறிவைக் கொண்டு உன்னிடம் நல்வழிகாட்டலை வேண்டுகிறேன். உனது ஆற்றலைக் கொண்டு ஆற்றலை வேண்டுகிறேன். உனது மகத்தான அருளிலிருந்து உன்னிடம் கேட்கிறேன்.
நிச்சயமாக உன்னால் அனைத்தையும் செய்ய முடியும்; என்னால் முடியாது. நீ அனைத்தையும் அறிவாய்; நான் அறிய மாட்டேன். மறைவான அனைத்தையும் நன்கறிந்தவன் நீயே!
யா அல்லாஹ்! இந்தக் காரியம் (இங்கே தான் முடிவெடுக்க வேண்டிய காரியத்தைக் குறிப்பிட வேண்டும்) எனது இம்மையிலும் மறுமையிலும் எனக்கு நன்மையானது என்று நீ அறிந்திருந்தால், அதனை எனக்கு விதியாக்குவாயாக; அதனை எனக்கு எளிதாக்குவாயாக; பின்னர் அதில் எனக்கு அருள்வளத்தை வழங்குவாயாக.

இந்தக் காரியம் எனது மார்க்கத்திற்கும், வாழ்வாதாரத்திற்கும், எனது காரியங்களின் இறுதி முடிவுக்கும் தீமையானது என்று நீ அறிந்திருந்தால், அதிலிருந்து என்னைத் திருப்பிவிடுவாயாக; அதனையும் என்னிடமிருந்து திருப்பிவிடுவாயாக. நன்மை எங்கு இருந்தாலும் அதனை எனக்கு விதியாக்குவாயாக. பின்னர் அதைக் கொண்டு என்னைத் திருப்தியடையச் செய்வாயாக.”

அறிவிப்பவர்: ஜாபிர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு)

ஆதாரம்: ஸஹீஹுல் புகாரி, ஹதீஸ் எண் 6841. இதேபோன்ற அறிவிப்புகள் திர்மிதி, நஸாயீ, அபூதாவூத், இப்னு மாஜா மற்றும் அஹ்மத் ஆகியோரின் நூல்களிலும் இடம்பெற்றுள்ளன.

இஸ்திகாரா தொழுகையை வேறொரு சுன்னத் தொழுகையுடன் இணைக்கலாமா?

இப்னு ஹஜர் (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் இந்த ஹதீஸுக்கு விளக்கமளிக்கும்போது கூறியதாவது:

“அவர் பர்ளு அல்லாத இரண்டு ரக்அத்துகளைத் தொழட்டும்” என்று கூறப்பட்டிருப்பது, ஃபஜ்ர் தொழுகை போன்ற ஃபர்ளு தொழுகையை இது குறிக்கவில்லை என்பதைத் தெளிவுபடுத்துவதற்காகும்.

இமாம் நவவீ (ரஹிமஹுல்லாஹ்) அவர்கள் அல்-அத்கார் என்ற நூலில் கூறியதாவது:
ஒருவர் ளுஹர் நேரத்தில் தொழும் வழக்கமான சுன்னத் தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத்துகளுக்குப் பிறகும் இஸ்திகாரா செய்யலாம். அதேபோன்று, வழக்கமாகத் தொழப்படும் சுன்னத் தொழுகையாக இருந்தாலும் சரி, வழக்கமாகத் தொழப்படாத நபில் தொழுகையாக இருந்தாலும் சரி, எந்த இரண்டு ரக்அத்துகளுக்குப் பிறகும் இஸ்திகாரா செய்யலாம்.

இதிலிருந்து புரிவது என்னவென்றால்:

ஒருவர் ஒரு குறிப்பிட்ட சுன்னத் அல்லது நஃபில் தொழுகையைத் தொழும்போதே, அந்தத் தொழுகையுடன் இஸ்திகாராவுக்கான நிய்யத்தையும் சேர்த்துக் கொண்டால் அது அனுமதிக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. ஆனால், அந்தத் தொழுகையைத் தொடங்கும்போது இஸ்திகாராவுக்கான நிய்யத்தைச் செய்யாமல் இருந்தால், அதனை இஸ்திகாராவாகக் கருத முடியாது.

قد رواها جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ السَّلَمِيُّ رضي الله عنه قَالَ:
كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُعَلِّمُ أَصْحَابَهُ الاسْتِخَارَةَ فِي الأُمُورِ كُلِّهَا كَمَا يُعَلِّمُهُمْ السُّورَةَ مِنْ الْقُرْآنِ يَقُولُ
إِذَا هَمَّ أَحَدُكُمْ بِالأَمْرِ فَلْيَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ الْفَرِيضَةِ ثُمَّ لِيَقُلْ:

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْتَخِيرُكَ بِعِلْمِكَ وَأَسْتَقْدِرُكَ بِقُدْرَتِكَ وَأَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ، فَإِنَّكَ تَقْدِرُ وَلا أَقْدِرُ وَتَعْلَمُ وَلا أَعْلَمُ وَأَنْتَ عَلامُ الْغُيُوبِ اللَّهُمَّ فَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ هَذَا الأَمْرَ ثُمَّ تُسَمِّيهِ بِعَيْنِهِ خَيْرًا لِي فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ قَالَ أَوْ فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي فَاقْدُرْهُ لِي وَيَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ اللَّهُمَّ وَإِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّهُ شَرٌّ لِي فِي دِينِي وَمَعَاشِي وَعَاقِبَةِ أَمْرِي أَوْ قَالَ فِي عَاجِلِ أَمْرِي وَآجِلِهِ فَاصْرِفْنِي عَنْهُ [ واصرفه عني ] وَاقْدُرْ لِي الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ رَضِّنِي بِهِ.

رواه البخاري 6841 وله روايات أخرى في الترمذي والنسائي وأبو داود وابن ماجة وأحمد.

قال ابن حجر رحمه الله في شرح الحديث:

قوله فليركع ركعتين من غير الفريضة فيه احتراز عن صلاة الصبح مثلا.

وقال النووي في "الأذكار":

لو دعا بدعاء الاستخارة عقب راتبة صلاة الظهر مثلا أو غيرها من النوافل الراتبة والمطلقة. ويظهر أن يقال: إن نوى تلك الصلاة بعينها وصلاة الاستخارة معا أجزأ، بخلاف ما إذا لم ينو.

Reference:

https://islamqa.info/en/answers/2217/how-to-pray-istikharah

https://islamqa.info/ar/answers/2217/

See also:

Combining the intentions for multiple prayers பல தொழுகைகளுக்கான நிய்யத்தை ஒன்றாக இணைத்தல்

https://aamaasir.blogspot.com/2026/10/combining-intentions-for-multiple.html?m=1

இஸ்லாமிய அடையாளத்துடன் பெயர் சூட்டுவோம். Islamic Guidance on Naming Children.

இஸ்லாம் பெயர் சூட்டுதல் குறித்து மிகத் தெளிவான, அழகான வழிக்காட்டலை வழங்கி இருக்கின்றது.

*பெயர் சூட்டுதல் என்பது இபாதத் ஆகும்.*

பொதுவாக மனிதர்கள் எல்லா விஷயங்களையும் அழகுற செய்ய வேண்டும் என்றே விரும்புகின்றார்கள். இந்த விதியை அவசியம் தங்களின் குழந்தைகளுக்கு பெயர் சூட்டும் போதும் கவனிக்க வேண்டும். ஏனென்றால் அழகானதையே அல்லாஹ் விரும்புகிறான் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: *“நிச்சயமாக அல்லாஹ் அழகானவன். அவன் அழகையே விரும்புகிறான்* என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். ( நூல் : முஸ்லிம் 147 )

عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رضي الله عنه قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّكُمْ تُدْعَوْنَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَسْمَائِكُمْ وَأَسْمَاءِ آبَائِكُمْ فَحَسِّنُوا أَسْمَاءَكُمْ . أخرجه أحمد

அபூ தர்தா (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: *“மறுமை நாளில் உங்களுடைய தந்தையின் பெயருடன் உங்ளது பெயரால்  நீங்கள் அழைக்கப்படுவீர்கள். ஆகையால் உங்களது பெயர்களை அழகுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள்!* என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள். ( நூல் : அஹ்மத் 20704 )

وقد روى ابن النجار عن أبي هريرة رضي الله عنه، عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: " من حق الولد على والده أن يعلمه الكتابة، وأن يحسن اسمه، وأن يزوجه إذا بلغ "، وقد رمز الإمام السيوطي لحسن هذا الحديث في كتابه " الجامع الصغير ".

அபூஹுரைரா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்: “பெற்றோர்களுக்கு குழந்தைகளின் மீதான கடமைகள் மூன்றாகும்.
1. குழந்தை பிறந்ததும் அழகிய பெயரை சூட்டுவதாகும்.
2. பிரித்தரியும் அறிவை அவர்கள் பெற்று விட்டால் குர்ஆனை கற்றுக் கொடுப்பதாகும்.
3. திருமண வயதை அடைந்து விட்டால் அவர்களுக்கு திருமணம் செய்து வைப்பதாகும்” என நபி {ஸல்} அவர்கள் கூறினார்கள். ( நூல்: ஜாமிவுஸ் ஸஃகீர் )

*முதல் தரமான பெயர்கள்…*

عَنْ عُقِيلَ بْنُ شَبِيبٍ عَنْ أَبِي وَهْبٍ الْجُشَمِىِّ وَكَانَتْ لَهُ صُحْبَةٌ قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم :تَسَمَّوْا بِأَسْمَاءِ الأَنْبِيَاءِ وَأَحَبُّ الأَسْمَاءِ إِلَى اللهِ عَزَّ وَجَلَّ عَبْدُ اللهِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ.أخرجه أحمد

உகைல் இப்னு ஷபீப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்: “உங்கள் பெயர்களில் அல்லாஹ்வுக்கு மிகவும் விருப்பமானது, அப்துல்லாஹ் (அல்லாஹ்வின் அடிமை) மற்றும் அப்துர் ரஹ்மான் (அருளாளனின் அடிமை) ஆகியவையாகும்” என்று நபி {ஸல்} அவர்கள் கூறினார்கள். ( நூல் : அஹ்மத் )

أنس بن مالك قال قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: ولد لي الليلة غلام فسميته باسم أبي إبراهيم

அனஸ் (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: “ஒரு நாள் நபி {ஸல்} அவர்கள் எனக்கு நேற்று இரவு ஆண் குழந்தை பிறந்தது நான் அந்த குழந்தைக்கு எனது தந்தை நபி இப்ராஹீம் (அலை) அவர்களின் பெயரை சூட்டினேன்” என்று கூறினார்கள். ( நூல்: முஸ்லிம்)

قال البخاريُّ: حدثنا إسحاق ابن نصر

حدثنا أبو أسامة قال: حدثني بريد، عن أبي بردة، عن أبي موسى قال: ولد لي غلام، فأتيت به النَّبيَّ صلَّى الله عليه وسلَّم، فسماه إبراهيم، فحنكه بتمرة، ودعا له بالبركة، ودفعه إلي، وكان أكبر ولد أبي موسى.

அபூ மூஸா (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்: “எனக்கு ஆண் குழந்தையொன்று பிறந்தது. அக்குழந்தையை நான் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் கொண்டுசென்றேன். நபி (ஸல்) அவர்கள் அக்குழந்தைக்கு “இப்ராஹீம்’எனப் பெயர் சூட்டிப் பேரீச்சம் பழத்தை மென்று குழந்தையின் வாயில் அதைத் தடவினார்கள், பின்னர் அருள்வளத்திற்காக துஆச் செய்த பின் என்னிடம் குழந்தையைத் தந்தார்கள். இமாம் புகாரி (ரஹ்) “அபூமூஸாவுடைய மூத்த குழந்தை தான் அது” என்று கூறினார்கள்.( நூல் முஸ்லிம் : 4342 )

يُوسُفُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَلَّامٍ قَالَ سَمَّانِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُوسُفَ وَأَقْعَدَنِي عَلَى حِجْرِهِ وَمَسَحَ عَلَى رَأْسِي

யூஸுஃப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்: “நபி (ஸல்) அவர்கள் எனக்கு யூசுஃப் என்று பெயர் வைத்து, தங்களது மடியில் அமர வைத்து, எனது தலையை தடவிக்கொடுத்தார்கள். ( நூல் : அஹ்மத் 15809 )

عن النبي ﷺ أنه قال تسموا باسمي ولا تكتنوا بكنيتي

அனஸ் (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: “அன்சாரிகளில் ஒருவருக்கு ஆண் குழந்தை ஒன்று பிறந்தது. அதற்கு “முஹம்மத்’என்று பெயர் சூட்ட அவர் விரும்பினார். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வந்து அதைப் பற்றிக் கேட்டார். அப்போது நபி (ஸல்) அவர்கள், “அன்சாரிகள் செய்தது நன்றே. என் பெயரைச் சூட்டிக்கொள்ளுங்கள். என் குறிப்புப் பெயரைச் சூட்டிக்கொள்ளாதீர்கள்” என்று கூறினார்கள். (நூல் : முஸ்லிம் 4324 )

*நபிமார்கள், நபித்தோழர்கள், இறைநேசர்கள், நல்லடியார்கள், ஷுஹதாக்களின் பெயர்களை சூட்ட வேண்டும்.*

இணைவைப்பு மற்றும் தவறான பொருள் தரும் பெயர்கள், கெட்டவர்களின் பெயர்கள், அல்லாஹ்வுடைய தன்மையைக் குறிக்கும் பெயர்களை சூட்டுவது கூடாது.

عن أبي هريرة رضي الله عنه – ولفظه في البخاري – قال رسول الله صلى الله عليه وسلم : " أخنى الأسماء يوم القيامة عند الله رجل تسمى ملك الملوك " . حديث رقم ( 2606 ) ولفظه في صحيح مسلم : " أغيظ رجل على الله يوم القيامة ، أخبثه واغيظه عليه : رجل كان يسمى ملك الأملاك ، لا ملك إلا الله " .

அபூஹுரைரா (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: “மறுமை நாளில் அல்லாஹ்விடத்தில் மிக வெறுப்பிற்குரிய பெயரைக் கொண்டவன் மலிகுல் அம்லாக் (அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசன்) என்ற பெயருடையவனாவான்” என நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.

تحرم التسمية بكل اسم خاص بالله سبحانه وتعالى ، كالخالق والقدوس ، أو بما لا يليق إلا به سبحانه وتعالى كملك الملوك وهذا  محل اتفاق بين الفقهاء .

وأورد ابن القيم فيما هو خاص بالله تعالى : الله والرحمن والحكم والأحد ، والصمد ، والخالق ، والرزاق ، والجبار ، والمتكبر ، والأول ، والآخر ، والباطن ، وعلام الغيوب . تحفة المودود

அல்லாஹ்வின் குறிப்பான சில ஸிஃபாத்களை குறிக்கும் பெயர்களை சூட்டுவது ஹராம் ஆகும்.

ஃகாலிக், குத்தூஸ், அல்லாஹ், ரஹ்மான், அஹத், அவ்வல், ஆகிர், ஹகம், ஸமத், ரஜ்ஜாக், ஜப்பார், முதகப்பிர், பாதின், அல்லாமுல் ஃகுயூப் என தனித்து பெயரிடுவது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது என மார்க்கச்சட்ட வல்லுனர்களும், இமாம் இப்னுல் கைய்யிம் (ரஹ்) அவர்களும் குறிப்பிடுகின்றார்கள். ( நூல்: துஹ்ஃபத்துல் மவ்தூத் )

عن أبي شُرَيْح هانىء الحارثي الصحابي رضي اللّه عنه؛ أنه لما وَفَدَ إلى رسول اللّه صلى اللّه عليه وسلم مع قومه سمعهم يُكنّونه بأبي الحكم، فدعاه رسول اللّه صلى اللّه عليه وسلم فقال‏:‏ ‏"‏إنَّ اللَّهَ هُوَ الحَكَمُ وَإِلَيْهِ الحُكْمُ فَلِمَ تُكَنَّى أبا الحَكَمِ‏؟‏‏"‏ فقال‏:‏ إن قومي إذا اختلفوا في شيء أتوني فحكمتُ بينَهم، فرضي كِلا الفريقين، فقال رسول اللّه صلى اللّه عليه وسلم‏:‏‏"‏ مَا أحْسَنَ هَذَا، فَمَا لَكَ منَ الوَلَدِ‏؟‏‏"‏ قال‏:‏ لي شُريح، ومُسلم، وعبدُ اللّه، قال‏:‏ ‏"‏فَمَنْ أَكْبَرُهُمْ‏؟‏‏"‏ قلت‏:‏ شريحُ، قال‏:‏ ‏"‏فأنْتَ أبُو شُرَيْحٍ‏"‏‏.‏

“மக்கள் ஹானிஃ (என்ற நபித்தோழரை) அபுல் ஹகம் (ஞானத்தின் தந்தை) என்று குறிப்புப் பெயரால் அழைத்தார்கள். அவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வருகை தந்த போது அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் அவரை அழைத்து அல்லாஹ்வே ஞானமிக்கவன். அவனிடமே சட்டமியற்றும் அதிகாரம் உள்ளது. அவ்வாறிருக்க நீர் ஏன் ஞானமிக்கவன் எனக் குறிப்புப் பெயர்வைக்கப்பட்டுள்ளீர் என்று அவரிடம் கேட்டார்கள். அதற்கு அவர் என்னுடைய சமுதாயம் ஏதேனும் ஒரு விஷயத்தில் பிணங்கிக் கொண்டால் என்னிடம் (தீர்ப்பு கேட்டு) வருவார்கள். அவர்களுக்கு (நல்ல) தீர்ப்பை வழங்குவேன். இரு கூட்டத்தாரும் (அதில்) திருப்தி அடைந்துகொள்வார்கள். (ஆகையால் இப்பெயரை எனது சமுதாயம் எனக்கு வைத்தது) என்று அவர் கூறினார்.

நபி (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு தீர்ப்புவழங்குவது எவ்வளவு சிறந்தது என்று கூறிவிட்டு உமக்கு எத்தனை குழந்தைகள் உள்ளனர் என்று கேட்டார்கள். அவர் ஷ‚ரைஹ், அப்துல்லாஹ், முஸ்லிம் ஆகியோர் உள்ளனர் என்று கூறினார். இவர்களில் மூத்தவர் யார் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கேட்டதற்கு ஷுரைஹ் என்று கூறினார். அப்படியானால் நீர் அபூ ஷுரைஹ் (ஷுரைஹின் தந்தை) எனக் கூறிவிட்டு அவருக்காகவும், அவரது குழந்தைக்காகவும் பிரார்த்தனை புரிந்தார்கள். ( நூல் : நஸயீ 5292 )

*“அறியாமைக் காலத்தில் என்னுடையத் தந்தையின் பெயர் அஸீஸ் (மிகைத்தவர்) என்று இருந்தது. நபி (ஸல்) அவர்கள் அவர்களுக்கு அப்துர் ரஹ்மான (அளவற்ற அருளாளனின் அடிமை) என்று (மாற்றி) பெயர்வைத்தார்கள்.* (நூல் : அஹ்மத் 16944 )

உமர் இப்னு கத்தாப் (ரலி) அவர்கள் அறிவிக்கின்றார்கள்: நபி {ஸல்} அவர்களின் மனைவியான உம்முசலமாவின் சகோதரனுக்கு ஒரு ஆண்குழந்தைப் பிறந்தது. அவர்கள் (உம்முசலமாவின் குடும்பத்தார்கள்) அக்குழந்தைக்கு வலீத் என்று பெயர் வைத்தார்கள். (இதை அறிந்தவுடன்) நபி (ஸல்) அவர்கள் எகிப்து நாட்டு மன்னர்களின் பெயர்களையா அதற்கு வைத்தீர்கள்? இந்த சமுதாயத்தில் ஒரு மனிதன் தோன்றுவான். அவனுக்கு வலீத் என்று சொல்லப்படும். ஃபிர்அவன் அவனது சமுதாயத்திற்கு தீங்கிழைத்ததை விட அவன் இந்த சமுதாயத்திற்கு அதிகம் தீங்கிழைப்பான் என்று கூறினார்கள். ( நூல் : அஹ்மத் 104 )

عن أُسامة بن أَخْدَريٍّ الصحابي رضي اللّه عنه ـ وأخدري بفتح الهمزة والدال المهملة وإسكان الخاء المعجمة بينهما ـ أن رجلاً يُقَال له أصرم كان في النفَر الذين أتوْا رسولَ اللّه صلى اللّه عليه وسلم، فقالَ رسولُ اللّه صلى اللّه عليه وسلم‏:‏ ‏"‏ما اسْمُكَ‏؟‏‏"‏ قال‏:‏ أَصْرَم، قال‏:‏ ‏"‏بَلْ أنْتَ زُرْعَةُ‏"‏‏.

உஸாமா இப்னு அஹ்தரீ (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: *“அஸ்ரம் என்று சொல்லப்பட்ட ஒருவர் நபி (ஸல்) அவர்களிடம் வருகை தந்த நபர்களில் ஒருவராக இருந்தார். நபி (ஸல்) அவர்கள் அவரிடம் உம் பெயர் என்ன என்று வினவினார்கள். (அதற்கு) அவர் என் பெயர் அஸ்ரமாகும் (காய்ந்த செடிக் கொத்து) என்று கூறினார். நபி (ஸல்) அவர்கள் மாறாக உன் பெயர் சுர்ஆவாகும் (மணிகள் கொண்ட பசுமையான செடிக்கொத்து)  என்று (பெயர்மாற்றிக்) கூறினார்கள்.* ( நூல் : அபூதாவூத் 4303 )

وعَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ ؛أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَيَّرَ اسْمَ عَاصِيَةَ. وَقَالَ : أَنْتِ جَمِيلَةُ.أَخْرَجَهُ أحمد 2/18(4682) و\"البُخَاريّ\" في (الأدب المفرد) 820 و\"مسلم\" 6/172(5655).

அப்துல்லாஹ் பின் உமர் (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: *“நபி (ஸல்) அவர்கள் ஆசியா என்ற பெண்ணின் (மாறுசெய்பவள்) பெயரை மாற்றி (அவரிடம்) நீ ஜமீலாவாகும் (அழகானவள்) என்று கூறினார்கள்.* ( நூல் : அபூதாவூத் 4301 )

ஆஸியா (عَاصِيَة) என்பதின் பொருள் மாறுசெய்பவள் என்பதாகும். இதில் முதலாவது எழுத்தாக அய்னும் இரண்டாவது எழுத்தாக ஸாதும் இடம்பெற்றுள்ளது. இந்தப் பெயரை வைப்பது கூடாது.

ஆசியா (آسٍيَة)  என்பதின் பொருள் பின்பற்றுபவள் என்பதாகும்.  இதில் முதலாவதாக அலிஃபும் இரண்டாவதாக சீனும் இடம்பெற்றுள்ளது. இப்பெயரை வைப்பதற்கு தடையில்லை.

*குறிப்பிட்ட சில பெயர்களையும் சூட்டக்கூடாது...*

عن سمرة بن جندب رضي اللّه عنه قال‏:‏ قال رسول اللّه صلى اللّه عليه وسلم‏:‏ ‏"‏لا تُسَمِّيَنَّ غُلامَكَ يَسَاراً، وَلا رَباحاً، وَلا نَجاحاً، وَلا أفْلَحَ،

ஸமுரா இப்னு ஜுந்துப் (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: *“அல்லாஹ்வின் தூதர் {ஸல்} அவர்கள் எங்கள் அடிமைகளுக்கு அஃப்லஹ் (வெற்றியாளன்), ரபாஹ் (இலாபம்), யசார் (சுலபம்), மற்றும் நாஃபிஉ (பயனளிப்பவன்) ஆகிய நான்கு பெயர்களைச் சூட்ட வேண்டாமென எங்களுக்குத் தடை விதித்தார்கள்.* (நூல் : முஸ்லிம் 4328 )

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم؛أَنَّ زَيْنَبَ كَانَ اسْمُهَا بَرَّةَ ، فَقِيلَ : تُزَكِّي نَفْسَهَا ، فَسَمَّاهَا رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم زَيْنَبَ. أخرجه \"أحمد\" 2/430و\"الدارِمِي\" 2698 و\"البُخاري\" 6192 و\"مسلم\" 5658 .

அபூஹுரைரா (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: *“ஸைனப் (ரலி) அவர்களுக்கு (முதலில்)  பர்ரா (நல்லவள்) என்ற பெயர் இருந்தது. அப்போது “அவர் தம்மைத் தாமே பரிசுத்தப் படுத்திக்கொள்கிறார்” என்று (மக்களால்) சொல்லப்பட்டது. ஆகவே, அவருக்கு அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் “ஸைனப்” என்று பெயர் சூட்டினார்கள்.* ( நூல் : புகாரி 6192 )

*சில பெயர்களும்… அதன் குணபாடுகளும்…*

*மோசமான அர்த்தங்களைக் கொண்டப் பெயர்களை சூட்டக்கூடாது. அப்படி சூட்டுகிற போது அது வாழ்க்கையில் மிகப் பெரிய குணபாடுகளை அளிக்கும்.*

عن سعيد بن المسيب بن حَزْن عن أبيه، أن أباه جاء إلى النبي صلى اللّه عليه وسلم فقال‏:‏ ‏"‏ما اسْمُكَ‏؟‏‏"‏ قال‏:‏ حَزْن، فقال‏:‏ ‏"‏أنْتَ سَهْلٌ‏"‏ قال‏:‏ لا أُغيّر اسماً سمّانيه أبي، قال ابنُ المسيب‏:‏ فما زالت الحزونة فينا بعد

முஸைய்யப் (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: *“முஸய்யப் (ரலி) அவர்களின் தந்தை நபி (ஸல்) அவர்களிடத்தில் வந்த போது நபி (ஸல்) அவர்கள் உங்களது பெயர் என்ன என்று வினவினார்கள். அதற்கு அவர் ஹஸ்ன் (முரடு) என்று சொன்னார். நபி (ஸல்) அவர்கள் (இனிமேல் உமது பெயர்) சஹ்ல் (இலகு) ஆகும் என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர் எனது தந்தை எனக்கு இட்டப் பெயரை நான் மாற்றமாட்டேன் என்று கூறிவிட்டார். (இந்த ஹதீஸை அறிவிக்கும் முஸைய்யப் அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.) இதன் பின்னர் எங்களிடம்  (குணநலன்களில்) முரட்டுத்தன்மை தொடர்ந்து இருந்து கொண்டே இருந்தது.* (நூல் : புகாரி 6190)


وتأمل أسماء الستة المتبارزين يوم بدر كيف اقتضى القدر مطابقة أسمائهم لأحوالهم يومئذ، فكان الكفار: شيبة وعتبة والوليد ثلاثة أسماء من الضعف، فالوليد له بداية الضعف، وشيبة له نهاية الضعف؛ كما قال تعالى

خَلَقَكُم مِّن ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفًا وَشَيْبَةً  الروم(54)

وعتبة من العتب فدلت أسماؤهم على عتب يحل بهم، وضعف ينالهم، وكان أقرانهم من المسلمين: علي وعبيدة والحارث -رضي الله عنهم- ثلاثة أسماء تناسب أوصافهم، وهي العلو والعبودية والسعي الذي هو الحرث فعلَوا عليهم بعبوديتهم، وسعيهم في حرث الآخرة.

*பத்ரில் கலந்து கொண்ட ஆறு நபர்களின் பெயர்களும் அவர்களின் முடிவுகளையும் நாம் ஒப்பிட்டுப்பார்த்தால் அவர்களுக்கு சூட்டப்பட்ட பெயர்கள் அவர்களின் வாழ்க்கையில் எப்படியான குணபாடுகளை அளித்தது என்பதைப் பார்க்க முடியும்.*

*உத்பா, ஷைபா, வலீத் இம்மூவரும் பத்ரில் கொல்லப்பட்டவர்கள் வலீத் என்றால் பலகீனத்தின் ஆரம்பம், ஷைபா என்றால் பலகீனத்தின் இறுதி, உத்பா என்றால் கடுமையான பலகீனம் போரில் பலகீனப்பட்டு கொல்லப்பட்டார்கள்.*

*அதே பத்ரில் கலந்து கொண்ட மூவர் அலீ (ரலி) உபைதா (ரலி) ஹாரிஸ் (ரலி) ஆகியோர் அலீ என்றால் உயர்வு, உபைதா என்றால் இறை அடிமைத்தனம், ஹாரிஸ் என்றால் மறுமைக்காக விரைந்து செயல்படக்கூடியவர் என்று பொருள் அல்லாஹ் மூவரையும் பொருந்திக் கொண்டான். ஈருலகத்தின் பேறு பெற்றவர்களாக ஆக்கினான்.*

*நபி {ஸல்} அவர்கள் அழகிய பெயர்களை விரும்புவார்கள் .....*

وعن بريدة

أن النبي ﷺ كان لا يتطير من شيء، وكان إذا بعث عاملاً سأل عن اسمه، فإذا أعجبه اسمه فرح به، ورؤي بشر ذلك في وجهه، وإن كان كره اسمه رؤي كراهية ذلك في وجهه

رواه أبو داود:3920، وصححه الألباني السلسلة الصحيحة: 762]

“நபி (ஸல்) அவர்கள் எதற்கும் சகுணம் பார்த்ததில்லை.(வரிவாங்குவதற்கு) அதிகாரியை அவர்கள் அனுப்பும் போது *அவருடையப் பெயரைப் பற்றிக் கேட்பார்கள். அவருடைய பெயர் அவர்களுக்குப் பிடித்திருந்தால் சந்தோஷம் அடைவார்கள்.*

அவர்களுடைய முகத்தில் அதனால் மகிழ்ச்சி தென்படும். அவருடைய பெயரை அவர்கள் வெறுத்தால் அதன் வெறுப்பு அவர்களது முகத்தில் தென்படும்.

அவர்கள் ஓரு ஊருக்குச் சென்றால் அதன் பெயரைப் பற்றி விசாரிப்பார்கள்.

*அதன் பெயர் அவர்களுக்குப் பிடித்திருந்தால் அதனால் சந்தோஷம் அடைவார்கள்.* அதனால் அவர்களுடைய முகத்தில் மகிழ்ச்சி தென்படும். அதன் பெயரை அவர்கள் வெறுத்தால் அதன் வெறுப்பு அவர்களின் முகத்தில் தென்படும்.”  ( நூல் : அபூதாவூத் 3419 )

وكان صلى الله عليه وسلم يتفاءل بالاسم الحسن , ويُعرف ذلك في وجهه عليه الصلاة والسلام , وفي لقاء رسول الله صلى الله عليه وسلم في طريق المدينة ولقائه ببُرَيدة الأسلمي، وتفاؤله باسمه وخدمة بريدة إياه ,عن عبدالله بن بُرَيدة، عن أبيه: أن النبي صلى الله عليه وسلم كان لا يتطيَّر، وكان يتفاءل، وكانت قريش جعلت مائة من الإِبل فيمن يأخذ نبيَّ الله صلى الله عليه وسلم فيرده عليهم حين توجه إلى المدينة.فركب بُرَيدة في سبعين راكباً من أهل بيته من بني سَهْم، فتلقى نبيَّ الله صلى الله عليه وسلم, فقال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «مَنْ أنْتَ؟» ,فقال: أنا بُرَيدة ,فالتفت إلى أبي بكر الصِّديق فقال: «يَا أبَا بَكْرٍ، بَرُدَ أمْرُنَا وَصَلُحَ» ، ثم قال: «مِمَّنْ أنْتَ؟» قال: مِنْ أَسلم.قال رسول الله صلى الله عليه وسلم لأبي بكر: «سَلِمْنَا» قال: «ممَنْ؟» قال: من بني سهم.قال: «خَرَجَ سَهْمُكَ (يَا أبَا بَكْرٍ)» فقال بريدة للنبي صلى الله عليه وسلم: مَنْ أنت؟قال: «أَنا مُحَمَّدُ بنِ عبْدِالله رَسُولُ الله» فقال بريدة: أشهد أن لا إله إلا الله وأشهد أن محمداً عبده ورسوله.فأسلم بُريدة وأسلم مَنْ كان معه جميعاً. أسد الغابة , لابن الأثير 1/209, ابن الجوزي : الوفا بتعريف فضائل المصطفى 182.

மாநபி {ஸல்} அவர்கள் மதீனா நோக்கி ஹிஜ்ரத் பயணம் மேற்கொண்டிருந்த தருணம் அது.. மாநபி {ஸல்} அவர்களை பிடித்து வருபவர்களுக்கு 100 ஒட்டகத்தை அன்பளிப்பாக தருவோம் என்று குறைஷிகள் அறிவிப்புச் செய்திருந்த தருணமும் கூட.

 பெருமானார் {ஸல்} அவர்கள் அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களோடு பாலைவனத்தில் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது அஸ்லம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த புரைதா என்பவர் எதிர் திசையில் தமது குடும்பத்தார்களோடு 70 வாகனத்தில் பயணித்து வந்து கொண்டிருந்தார்

மாநபி {ஸல்} அருகே வந்து புரைதா வாகனத்தை நிறுத்தியதும் “நீர் யார்?” என நபி {ஸல்} அவர்கள் வினவ, நான் “புரைதா” என பதில் கூறினார்கள். அப்போது நபி {ஸல்} “அபூபக்ரே! நம் காரியம் இலகுவாகவும், குளிர்ச்சியானதாகவும் ஆகிவிட்டது” என்று கூறினார்கள்.

பின்பு நபி {ஸல்} புரைதாவை நோக்கி “நீர் எந்த கோத்திரத்தைச் சார்ந்தவர்?” என்று வினவ, புரைதா அவர்கள் “நான் அஸ்லம் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவன்” என்றார்கள். அப்போது நபி {ஸல்} அவர்கள் “அபூபக்ரே! இனி நமக்கு நிம்மதி தான்” என்று கூறினார்கள்.

பின்பு நபி {ஸல்} புரைதாவை நோக்கி “நீர் எந்த குடும்பத்தைச் சார்ந்தவர்?” என்று வினவ, புரைதா அவர்கள் “நான் பனூஸஹ்ம் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவன்” என்றார்கள். அப்போது நபி {ஸல்} அவர்கள் “அபூபக்ரே! உமது அம்பை வெளியே எடுத்து தயாராக வைப்பீராக!” என்று கூறினார்கள்.

அப்போது, புரைதா அவர்கள் மாநபி {ஸல்} அவர்களை நோக்கி “நீங்கள் யார் என்று வினவ, நபி {ஸல்} அவர்கள் “நான் அப்துல்லாஹ்வின் மகன் முஹம்மத்” என்று பதில் கூறினார்கள்.

அப்போது புரைதா அவர்கள் மாநபி {ஸல்} அவர்களின் கரம் பற்றி கலிமா ஷஹாதாவைக் கூறி இஸ்லாத்தைத் தழுவிக் கொண்டார்கள். மேலும், அவர்களுடன் வந்திருந்த அவர்களின் குடும்பத்தார்கள் அனைவரும் ஷஹாதாக் கூறி இஸ்லாத்தை ஏற்றுக் கொண்டார்கள். ( நூல்: உஸ்துல் ஃகாபா, அல் வஃபா பிதஃரீஃபி ஃபளாயிலுல் முஸ்தஃபா லிஇமாமி இப்னுல் ஜவ்ஸீ )

وفي معجم الطبراني عنْ يَعِيشَ الْغِفَارِيِّ، قَالَ:دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بناقَةٍ يَوْمًا، فَقَالَ: مَنْ يَحْلُبُهَا، فَقَالَ رَجُلٌ: أَنَا، قَالَ: مَا اسْمُكَ؟ قَالَ مُرَّةُ، قَالَ: اقْعُدْ، ثُمَّ قَامَ آخَرُ، فَقَالَ: مَا اسْمُكَ؟ قَالَ: مُرَّةَ، قَالَ: اقْعُدْ، ثُمَّ قَامَ آخَرُ، فَقَالَ: مَا اسْمُكَ؟ قَالَ: جَمْرَةُ، قَالَ: اقْعُدْ، ثُمَّ قَامَ يَعِيشُ، فَقَالَ: مَا اسْمُكَ؟ قَالَ: يَعِيشُ، قَالَ: احْلُبْهَا.
معجم الطبراني 16/143.

ஒரு நாள் நபி {ஸல்} அவர்கள் தங்களின் ஒட்டகத்தில் பால் கறப்பதற்கு யார் தயாராக இருக்கின்றீர்கள்? என நபித்தோழர்களைப் பார்த்து கேட்டார்கள். அப்போது ஒருவர் நான் பால் கறக்கின்றேன் என்றார். உமது பெயரென்ன? என்று நபி {ஸல்} அவர்கள் கேட்க, அவர் “முர்ரா (கசப்பு) என்றார். அமருங்கள்! என்று நபி {ஸல்} அவர்கள் கூறினார்கள். பின்பு ஒருவர் முன் வர அவர் பெயரும் முர்ரா என்றிருக்க அவரையும் அமருமாறு நபி {ஸல்} கூறினார்கள். பின்பு ஒருவர் முன் வர, உமது பெயர் என்ன? என்று நபி {ஸல்} அவர்கள் வினவ, யஈஷ் (வாழ்பவர், வாழ்க்கை) என்று கூறினார். நீர் சென்று பால் கறப்பீராக!” என்று நபி {ஸல்} அவர்கள் கூறினார்கள். ( நூல்: முஃஜம் அத் தப்ரானீ )

الحديبية قبيل مكة، أرسلت قريش عروة بن مسعود مندوباً عنها للتفاوض مع النبي صلى الله عليه وسلم، ثم أرسلت سهيل بن عمرو لعقد الاتفاق والصلح، فلما رآه النبي صلى الله عليه وسلم قال: «لقد سَهُلَ لكم مِن أمركم» (رواه البخاري)، ».

நபி {ஸல்} அவர்கள் ஹுதைபிய்யாவில் உடன்படிக்கை எழுதுவதற்காக காத்திருக்க, அங்கே ஸஹ்ல் இப்னு அம்ர் (அப்போது அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றிருக்கவில்லை, மக்காவின் மிக முக்கிய தலைவர்களில் ஒருவராக மதிக்கப் பட்டவர்) வருகை தர, மக்கள் இதோ! ஸஹ்ல் (இலகுவானவர்) வந்து விட்டார் என்று கூற, நபி {ஸல்} நபித்தோழர்களை நோக்கி “அல்லாஹ் உங்களின் காரியங்களை உங்களுக்கு இலகுவாக ஆக்கிவிட்டான்” என்று கூறினார்கள். (நூல்: புகாரி)

*எப்போது பெயர் சூட்ட வேண்டும்…*

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَى وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ

இம்ரானின் மனைவி ”அவர் (குழந்தையை) பெற்றெடுத்த போது “என் இறைவா பெண் குழந்தையாக ஈன்றெடுத்துவிட்டேன் எனக் கூறினார். அவர் எதை பெற்றெடுத்தார் என்பதை அல்லாஹ் நன்கு அறிவான்.“ஆண் பெண்ணைப் போன்றவன் அல்ல. நான் இவளுக்கு மர்யம் என்று பெயரிட்டுள்ளேன். விரட்டப்பட்ட ஷைய்தானை விட்டும் இவளுக்கும் இவளுடைய வழி தோன்றல்களுக்கும் உன் பாதுகாப்பை வேண்டுகிறேன் எனவும் அவர் கூறினார். ( அல்குர்ஆன் 3 : 36 )

وروينا في سنن أبي داود والترمذي والنسائي وابن ماجه وغيرهما، بالأسانيد الصحيحة،

سمرة بن جُندب رضي اللّه عنه؛

أن رسول اللّه صلى اللّه عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏كُلُّ غُلامٍ رَهِينٌ بِعَقِيقَتِهِ تُذْبَحُ عَنْهُ يَوْمَ سابِعِهِ، ويُحْلَقُ، وَيُسَمَّى‏"‏

ஸமுரா இப்னு ஜுந்துப் (ரலி) அறிவிக்கின்றார்கள்: *“ஓவ்வொரு குழந்தையும் அகீகாவுடன் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. அது பிறந்த ஏழாம் நாளில் அதற்காக (ஆடு) அறுக்கப்படும். அதை விட்டு நோவினை (தலை முடி) அகற்றப்படும். அதற்கு பெயரும் வைக்கப்படும் என்று நபி (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்.* ( நூல் : அஹ்மத் ( 19327 )

குழந்தை பிறந்த பிறகும் பெயர் சூட்டலாம் என மேலுள்ள வசனத்திலிருந்தும்

ஏழாவது நாள் குழந்தைக்குப் பெயர் வைக்கப்பட வேண்டும் என்று இந்த ஹதீஸில் வந்துள்ளது.

எனவே, அல்லாஹ்வும் அல்லாஹ்வின் தூதர் {ஸல்} அவர்களும் விரும்பும் பெயர்களை சூட்டுவோம்! இஸ்லாமிய அடையாளத்தை பெயரில் வெளிப்படுத்தி மகிழ்வோம்!!!

Islam provides clear, beautiful guidance regarding the naming of children.

Naming a child is an act of worship (ʿibādah).

Generally, people want to do everything beautifully. This principle should also be observed when choosing names for their children. The Prophet (peace and blessings be upon him) said that Allah loves beauty.

The following is an English translation of the article, including its Qur’anic verses, hadiths, explanations, and references.

### 1\. The importance of choosing a beautiful name

### Hadith 1: Allah loves beauty

عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ جَمِيلٌ يُحِبُّ الْجَمَالَ

Abdullah ibn Masʿud (may Allah be pleased with him) reported that the Prophet (peace and blessings be upon him) said:

“Indeed, Allah is Beautiful and loves beauty.”

Reference: Sahih Muslim, 147.

### Hadith 2: You will be called by your names on the Day of Resurrection

عَنْ أَبِي الدَّرْدَاءِ رضي الله عنه قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّكُمْ تُدْعَوْنَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِأَسْمَائِكُمْ وَأَسْمَاءِ آبَائِكُمْ فَحَسِّنُوا أَسْمَاءَكُمْ

Abu al-Dardaʾ (may Allah be pleased with him) reported that the Messenger of Allah (peace and blessings be upon him) said:

“On the Day of Resurrection, you will be called by your names and the names of your fathers. Therefore, choose good names for yourselves.”

Reference: Musnad Ahmad, 20704. The authenticity of this particular narration has been discussed by hadith scholars.

### Hadith 3: The rights of children

It is narrated from Abu Hurayrah (may Allah be pleased with him) that the Prophet (peace and blessings be upon him) said:

“Among the rights of a child upon his father are three things:

* To give the child a good name.

* To teach the child the Qur’an when the child is able to distinguish and understand.

* To arrange the child’s marriage when the child reaches the appropriate age.”

Reference: Al-Jamiʿ al-Saghir.

Note: This narration's authenticity should be verified before quoting it as an established statement of the Prophet.

### 2\. The best names to choose

### The most beloved names to Allah

عَنْ أَبِي وَهْبٍ الْجُشَمِيِّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم تَسَمَّوْا بِأَسْمَاءِ الْأَنْبِيَاءِ وَأَحَبُّ الْأَسْمَاءِ إِلَى اللَّهِ عَبْدُ اللَّهِ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ

The Prophet (peace and blessings be upon him) said:

“Name yourselves after the Prophets. The names most beloved to Allah are Abdullah and Abdur-Rahman.”

* Abdullah (عبد الله): Servant of Allah.

* Abdur-Rahman (عبد الرحمن): Servant of the Most Merciful.

Reference: Musnad Ahmad. A similar narration is recorded in Sahih Muslim, 2132.

### The Prophet named his son Ibrahim

Anas ibn Malik (may Allah be pleased with him) reported that the Prophet (peace and blessings be upon him) said:

“A boy was born to me last night, and I named him after my father, Ibrahim.”

Reference: Sahih Muslim.

### The Prophet named Abu Musa's son Ibrahim

Abu Musa (may Allah be pleased with him) reported:

“A boy was born to me, and I brought him to the Prophet (peace and blessings be upon him). He named him Ibrahim, rubbed a chewed date inside the child's mouth, supplicated for blessings for him, and then returned him to me. He was Abu Musa's eldest son.”

Reference: Sahih al-Bukhari.

### The Prophet named a child Yusuf

Yusuf ibn Abdullah ibn Salam (may Allah be pleased with him) reported:

“The Prophet (peace and blessings be upon him) named me Yusuf, seated me on his lap, and stroked my head.”

Reference: Musnad Ahmad, 15809.

### Naming children Muhammad

The Prophet (peace and blessings be upon him) said:

“Give names after my name, but do not use my kunyah (agnomen).”

A kunyah is a traditional Arabic form of address, such as Abu al-Qasim.

Reference: Sahih Muslim.

### Recommended names

It is recommended to consider names associated with:

* The Prophets (peace be upon them).

* The Companions of the Prophet.

* Righteous and pious people.

* Martyrs (shuhada).

* People known for good character and devotion to Allah.

However, the meaning of the name must also be considered.

Names associated with polytheism, objectionable meanings, or inappropriate claims of divine status should be avoided.

### 3\. Names that are forbidden

### Names that belong exclusively to Allah

Abu Hurayrah (may Allah be pleased with him) reported that the Messenger of Allah (peace and blessings be upon him) said:

“The most despicable name in the sight of Allah on the Day of Resurrection will be that of a man who calls himself Malik al-Amlak (King of Kings).”

References: Sahih al-Bukhari, 2606; Sahih Muslim.

A name that claims a status exclusive to Allah is prohibited.

Examples of divine names that should not be used independently as human names include:

* Allah — الله

* Ar-Rahman — الرحمن, the Most Merciful

* Al-Khaliq — الخالق, the Creator

* Al-Quddus — القدوس, the Most Holy

* Al-Ahad — الأحد, the One

* As-Samad — الصمد, the Eternal Refuge

* Al-Hakam — الحكم, the Ultimate Judge

* Ar-Razzaq — الرزاق, the Provider

* Al-Jabbar — الجبار, the Compeller

* Al-Mutakabbir — المتكبر, the Supremely Great

* Al-Awwal — الأول, the First

* Al-Akhir — الآخر, the Last

* Al-Batin — الباطن, the Most Hidden

* Allam al-Ghuyub — علام الغيوب, the Knower of the Unseen.

These names should not be given to people in a form that claims Allah's exclusive attributes. Many can be used with the prefix Abd, meaning “servant of,” such as Abdullah and Abdul-Khaliq.

Reference: Ibn al-Qayyim, Tuhfat al-Mawdud.

### The name Abu al-Hakam

Haniʾ al-Harithi (may Allah be pleased with him) was known among his people as Abu al-Hakam, meaning “Father of Wisdom” or “Father of Judgement.”

When he came to the Prophet (peace and blessings be upon him), the Prophet asked him:

“Allah is the Judge, and judgement belongs to Him. Why, then, are you called Abu al-Hakam?”

Haniʾ replied that when his people disagreed about something, they came to him for a judgement, and both sides were satisfied with his decision.

The Prophet acknowledged that this was a good thing and asked him about his children. After learning that his eldest son was named Shurayh, the Prophet told him to use the kunyah Abu Shurayh instead.

Reference: Sunan Abi Dawud and Sunan al-Nasa'i; the narration is also recorded in hadith collections dealing with manners.

The lesson is that a name or title should not improperly claim an attribute or authority that belongs exclusively to Allah.

### Changing an inappropriate name to a good one

It is narrated that a man's name during the pre-Islamic period was Aziz. The Prophet (peace and blessings be upon him) changed his name to Abdur-Rahman.

Reference: Musnad Ahmad, 16944.

Another narration reports that when the family of Umm Salamah named a child Walid, the Prophet expressed disapproval and spoke about a person who would later be called Walid and cause great harm to the Muslim community.

Reference: Musnad Ahmad.

The historical context of this narration should be considered carefully; it should not be understood as a blanket prohibition against everyone named Walid.

### Changing the name Asram

Usamah ibn Akhdari (may Allah be pleased with him) reported that a man named Asram came to the Prophet (peace and blessings be upon him).

The Prophet asked him his name. When the man replied, “Asram,” the Prophet changed it to “Zurʿah.”

Reference: Sunan Abi Dawud.

The lesson drawn from this narration is that names with undesirable meanings may appropriately be changed to names with better meanings.

### Changing the name Asiyah to Jamilah

Abdullah ibn Umar (may Allah be pleased with him) reported:

“The Messenger of Allah (peace and blessings be upon him) changed the name of a woman called Asiyah and said, ‘You are Jamilah.’”

* Jamilah (جميلة): Beautiful.

* Asiyah (عاصية): In this particular Arabic spelling, it means a disobedient woman.

References: Sahih Muslim; Al-Adab al-Mufrad; Musnad Ahmad.

It is important to distinguish between Arabic spellings. The name Asiyah may be written and pronounced differently, and its meaning depends on the Arabic spelling intended. The name of Asiyah, the wife of Pharaoh who believed in Allah, is widely used among Muslims and should not be confused automatically with the Arabic word for disobedience.

### 4\. Certain names that the Prophet discouraged

Samurah ibn Jundub (may Allah be pleased with him) reported that the Messenger of Allah (peace and blessings be upon him) prohibited certain names, including:

* Yasar (يسار): Ease or prosperity.

* Rabah (رباح): Profit or gain.

* Najah (نجاح): Success.

* Aflah (أفلح): More successful or prosperous.

A related narration in Sahih Muslim mentions the names Yasar, Rabah, Najih and Aflah.

Reference: Sahih Muslim, 2138 in commonly used numbering; numbering varies by edition.

The concern described in the hadith is that when someone asks about a person with such a name, an awkward or undesirable response might result. These names are not necessarily forbidden in the same way as names that claim divine attributes; scholars distinguish between discouraged names and prohibited names.

### The name Barrah was changed to Zaynab

Abu Hurayrah (may Allah be pleased with him) reported:

“Zaynab was previously named Barrah. It was said that she was praising and declaring herself pure. Therefore, the Messenger of Allah (peace and blessings be upon him) named her Zaynab.”

Reference: Sahih al-Bukhari, 6192; Sahih Muslim.

The lesson is that names that imply self-praise, exaggerated purity or self-righteousness are better avoided.

### 5\. Do names determine a person's character or destiny?

The article gives examples of names and their meanings and compares them with the later experiences of the people who bore those names.

### The name Hazn

Saʿid ibn al-Musayyib reported from his grandfather that his grandfather came to the Prophet (peace and blessings be upon him).

The Prophet asked, “What is your name?”

He replied, “Hazn.”

The Prophet said, “You are Sahl.”

* Hazn (حَزْن): Roughness, harshness or difficult terrain.

* Sahl (سَهْل): Ease, gentleness or level terrain.

The man replied that he would not change the name his father had given him.

Saʿid ibn al-Musayyib later remarked that harshness continued to be found among his family.

Reference: Sahih al-Bukhari, 6190.

### The names of those who fought at Badr

The article also compares the names of six men who fought in single combat at the Battle of Badr.

Among the Quraysh were:

* Shaybah

* Utbah

* Walid

The article associates their names with weakness or hardship.

On the Muslim side were:

* Ali: Highness or elevation.

* Ubaydah: A diminutive form related to servanthood.

* Harith: One who cultivates or works.

The article interprets these meanings symbolically in relation to the events of Badr.

However, such comparisons should not be treated as proof that a person's name determines their personality, future or fate. In Islam, names with good meanings are encouraged, but a name does not independently control a person's destiny.

### 6\. The Prophet appreciated good names

It is reported from Buraydah (may Allah be pleased with him) that the Prophet (peace and blessings be upon him) did not practise superstitious omens. However, he appreciated good names and expressions of optimism.

When he sent an official to perform a task, he would ask about the person's name. If he liked the name, happiness could be seen on his face. If he disliked the name, displeasure could be seen on his face.

Reference: Sunan Abi Dawud; related narrations discuss the Prophet's appreciation of good names and optimism.

### The incident involving Buraydah during the Hijrah

When the Prophet (peace and blessings be upon him) migrated from Makkah to Madinah with Abu Bakr (may Allah be pleased with him), the Quraysh had offered a reward of one hundred camels to anyone who captured the Prophet and returned him to them.

Buraydah al-Aslami was travelling with a group of approximately seventy horsemen from his family when he encountered the Prophet and Abu Bakr.

The Prophet asked him, “Who are you?”

He replied, “Buraydah.”

The Prophet turned to Abu Bakr and said words to the effect of:

“Our affair has become cool and settled.”

The article interprets this as optimism associated with Buraydah's name, which it connects with coolness and relief.

The Prophet then asked Buraydah about his tribal affiliation. He replied that he belonged to the tribe of Aslam. The Prophet expressed optimism from the meaning associated with this name as well.

When asked about his family, Buraydah replied that he belonged to Banu Sahm. The Prophet again made a remark drawing on the meaning of the name Sahm, which is associated with an arrow.

Buraydah then asked the Prophet who he was. The Prophet replied:

“I am Muhammad ibn Abdullah, the Messenger of Allah.”

Buraydah declared the testimony of faith and embraced Islam. Those accompanying him also accepted Islam.

References: Ibn al-Athir, Usud al-Ghabah; Ibn al-Jawzi, Al-Wafa bi Taʿrif Fada'il al-Mustafa.

This story illustrates the appreciation of good meanings and optimism, not a belief in superstition or the idea that names independently determine events.

### The man named Murrah and the man named Yaʿish

A narration in al-Tabarani's Al-Muʿjam reports that the Prophet (peace and blessings be upon him) once asked who would milk his camel.

One man volunteered. When asked his name, he replied, “Murrah.” The Prophet told him to sit down.

A second man volunteered, also giving the name “Murrah,” and was likewise told to sit down.

A third man came forward and gave his name as “Jamrah.” The Prophet also told him to sit down.

Finally, Yaʿish volunteered. When asked his name, he replied, “Yaʿish.”

The Prophet told him to milk the camel.

* Murrah (مُرَّة): Bitter.

* Jamrah (جَمْرَة): An ember or a burning coal.

* Yaʿish (يعيش): He lives or may he live.

Reference: Al-Tabarani, Al-Muʿjam al-Kabir, 16/143.

This narration is presented as another example of the Prophet's appreciation of favourable meanings. Its authenticity should be assessed before using it as a definitive legal ruling.

### The name Sahl at Hudaybiyyah

Before the Treaty of Hudaybiyyah was concluded, Quraysh sent Suhayl ibn Amr to negotiate with the Prophet (peace and blessings be upon him).

When the Prophet saw him, he said words to the effect of:

“Your affair has become easy for you.”

The expression was connected with the name Suhayl, which is related to ease.

Reference: Sahih al-Bukhari.

The incident is an example of optimism through a favourable expression, rather than belief in omens.

### 7\. When should a child be named?

### The Qur'anic example of Maryam

Allah says in the Qur'an:

فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى ... وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ

“When she delivered her, she said, ‘My Lord, I have delivered a female child’ ... ‘I have named her Maryam, and I seek Your protection for her and her offspring from Satan, the expelled one.’”

Reference: Qur'an, Surah Ali 'Imran, 3:36.

This verse illustrates that a child may be named immediately after birth.

### Naming the child on the seventh day

Samurah ibn Jundub (may Allah be pleased with him) reported that the Messenger of Allah (peace and blessings be upon him) said:

“Every child is held in pledge by their aqiqah. It is sacrificed on their behalf on the seventh day, the child's hair is shaved, and the child is named.”

Reference: Sunan Abi Dawud, Jamiʿ al-Tirmidhi, Sunan al-Nasa'i and Sunan Ibn Majah; related narrations are also found in Musnad Ahmad.

Therefore, the evidence indicates that a child may be named shortly after birth or on the seventh day. Scholars have discussed the different narrations concerning naming on the day of birth and on the seventh day.

### Conclusion

Let us choose names that Allah loves and that carry beautiful and appropriate meanings.

When naming our children, we should:

* Choose names with good meanings.

* Prefer names such as Abdullah and Abdur-Rahman, and names of the Prophets and righteous people.

* Avoid names that contain shirk, inappropriate meanings or claims to attributes exclusive to Allah.

* Change a name when its meaning is genuinely objectionable.

* Avoid believing that a name itself determines a child's character, success or destiny.

* Name the child after birth or on the seventh day, according to the established Islamic guidance.

May Allah bless our children, grant them righteous character, protect them from evil, and make them among His righteous servants. Ameen.